Γεννήθηκα στην Αθήνα μια νύχτα τ`Απρίλη. Μυστήριο ον από μικρό, είπα να κάνω επεισοδιακή εμφάνιση σε τούτο εδώ τον κόσμο. Διάλεξα την 16.4.1982 ημέρα Μ.Παρασκευή, που καθώς μου μύρισαν τα κουλουράκια της Λαμπρής σε περίοδο νηστείας, και ο λαός ήτο απορροφημένος σε κλίμα θρησκευτικής κατάνυξης, είπα να ξετρυπώσω με την ησυχία μου, ινκόγκνιτο…!! Λόγω της ημέρας μάλιστα, πρέπει να μου κόλλησε και η εμμονή με το μωβ! Αγχώδης από κοιλιά, τα μπουρδούκλωσα εκεί στο έβγα και εμφανίστηκα με ολίγον τι μωβ μουσούδα διότι κατάφερα να τυλιχτώ τρεις φορές με τον ομφάλιο λώρο. Το μόνο που με παρηγορεί είναι ότι και ο μεγάλος  Σίγκμουντ Φρόυντ, ακριβώς με τον ίδιο τρόπο γεννήθηκε. Για εκείνον είπαν πως ήταν σημάδι καλοτυχίας και δείγμα πως θα γινόταν ένας σημαντικός άνθρωπος. Εγώ ακόμα ψυχαναλύω τη ζωή και ψάχνω τις απαντήσεις στο πώς στο καλό πρέπει να της φερθεί κανείς, για να τα έχει καλά μαζί της!

Σπούδασα Νηπιαγωγός από επιλογή, με σεβασμό για τα παιδιά, λαχταρώντας με την καρδιά μου να τα υποστηρίξω να αναπτύξουν την προσωπικότητά τους και μαζί να αφεθώ να με διδάξουν τη δική τους αλήθεια που λάμπει καθαρή στα μάτια και στις ψυχές τους. Δεν υπάρχει ομορφότερο πράγμα από το να δουλεύεις με τα παιδιά. Η ενέργειά τους σε δυναμώνει, σε μαγεύει σε παρασύρει. Και ναι, το μυστικό είναι πως έχεις την ευκαιρία να μείνεις για πάντα παιδί! Εμείς οι μεγάλοι, αν γεμίσαμε με σύννεφα τις ζωές μας γιατί ξεχάσαμε τι θα πει παιχνίδι κι ανεμελιά, αν καλοκουρδιστήκαμε να τρέχουμε ολημερίς και αν αρρωσταίνουμε από την έλλειψη νοήματος στη ζωή, έχουμε ακόμα την ελπίδα δίπλα μας. Τα παιδιά είναι εδώ για να μας θυμίζουν όλα αυτά που ξεχνάμε, να μας ανοίγουν τα πατζούρια της ψυχής και να μας λούζουν με ήλιο! Κι ας γκρινιάζουμε μερικοί μερικοί, σκουντουφλώντας νυσταγμένοι.

Πάντα περίεργη κι ονειροπόλα κι εγώ σα μεγάλο παιδί, λέω να αραδιάσω όλα μου τα ενδιαφέροντα σ`αυτό το blog και να αρχίσω ευθύς αμέσως το παιχνίδι!  Καλή μας διασκέδαση!

Σήμερα με την νέα Σελήνη στους Ιχθύς είναι ευκαιρία για νέα ξεκινήματα παντός είδους.  Λένε πως, όπως το φεγγάρι αρχίζει να «γεμίζει» σιγά σιγά, έτσι και αυτό που θα ξεκινήσει σήμερα θα θρέψει και θα εξελιχτεί. Αρκεί να μην ξεκινήσει κανείς δίαιτα διότι μάλλον προς το «στρογγύλεμα» θα οδεύει ακολουθώντας τις φεγγαρο-τάσεις!

Η Σελήνη στους Ιχθύς, παίρνωντας τα χαρακτηριστικά του ζωδίου, είναι ονειροπόλα, συναισθηματική και ιδιαιτέρως καλλιτεχνική! Η διαίσθησή μας ενισχύεται και γινόμαστε και λιγάκι υπερβολικοί με απολαύσεις και κακές συνήθειες.  Συνεπώς θα φάμε και θα πιούμε λίγο παραπάνω ως την επόμενη πανσέληνο. Είναι εξαιρετική θέση για τους καλλιτέχνες και δημιουργούς πάσης φύσεως καθώς φέρνει έμπνευση και επιτυχίες σε ο,τι σχετίζεται με τα εικαστικά, την ομορφιά και την καλαισθησία. Τέλεια θέση για να προσφέρουμε σε άλλους ανθρώπους, να απολαύσουμε στιγμές κοντά στη φύση, να προσευχηθούμε, να περιποιηθούμε τον εαυτό μας και να αφιερώσουμε περισσότερο χρόνο στους αγαπημένους μας ανθρωπους.

Κι αν θέλουμε να παίξουμε και λιγάκι μπορούμε να πάρουμε ένα όμορφο χαρτάκι και να γράψουμε σ`αυτό 10 ευχές μας που να έχουν σχέση με τα χαρακτηριστικά της νέας αυτής Σελήνης. Δηλαδή ευχές που σχετίζονται με την καλλιτεχνική δημιουργία, τον έρωτα,την ομορφιά, τις σχέσεις μας, το νερό, τις αγορές, την οικογένεια κ.α Στη συνέχεια φυλάμε αυτό το χαρτάκι σε μέρος μυστικό κι αγαπημένο και το κρατάμε ως την επόμενη Πανσέληνο, δηλαδή ως τις 11 Μαρτίου. Καλή ευχο-πραγμάτωση!

Το papier mache είναι η πιο προσιτή τεχνική που μπορεί κανείς να φανταστεί. Με τις εφημερίδες που σκόπιμα ή από σπόντα υπάρχουν σε κάθε σπίτι, με λίγη κόλλα, νεράκι και καλλιτεχνικό οίστρο γίνονται μικρά θαύματα. Και η λέξη θαύμα δεν κολλάει στο απτό και ορατό αποτέλεσμα αλλά στην επαφή  που μας φέρνει η όλη διαδικασία με την ψυχή μας, δρώντας θεραπευτικά. Σμιλεύουμε εμείς το παπιέ κι εκείνο εμάς. Όπως κάθε μορφή τέχνης έτσι κι αυτή έχει τη δύναμη να μας καλλιεργεί και να μας κάνει καλύτερους. Σύμφωνα δε με την ψυχαναλυτική θεωρία, δημιουργώντας επιδιώκουμε ασυνείδητα να νικήσουμε το θάνατο εφόσον θα συνεχίσουμε να υπάρχουμε μέσα από τα δημιουργήματά μας. Για τον ίδιο λόγο άλλωστε έχουμε και την (εγωιστική) ανάγκη να κάνουμε παιδιά.(κι εκείνα τι φταίνε ; )

Η κυρία Ευτυχία είναι το πρώτο μου ολοκληρωμένο παπιέ-έργο. Το είχα απωθημένο να ασχοληθώ με αυτήν την τεχνική από το σχολείο. Όταν μια φίλη μου έδειξε ένα δικό της έργο με διαστάσεις ανθρώπινου σώματος και ένιωσα αυτό που λέμε «δέος ». Το θαύμασα, μα δεν το τόλμησα.  Στη σχολή αργότερα κόλλησα για τα καλά το μικρόβιο αλλά παρόλο που το δοκίμασα δυο-τρεις φορές, δεν το πίστεψα κι έτσι δεν το κατάφερα. ( Η πίστη, νο1 συστατικό).  Κι έλαχε πριν  2 εβδομάδες να έχω την «πρώτη μου συναρπαστική συνάντηση της χρονιάς». Την τυχαία συνάντηση με την papiera που συχνάζει κι εκείνη στο blog του Παραμυθά. Ένα κλικ στο site της μπορεί να εξηγήσει τον έρωτα που έπαθα και να δημιουργήσει και πολλούς πολλούς ακόμα σε όσους το επισκεφθούν. Στρώθηκα αμέσως στη δουλειά, αφού μελέτησα τις παπιερο-οδηγίες και πήρα τις βασικές κατευθύνσεις και ιδού η κυρία Ευτυχία μας! (Χμμ..κάτι μου λέει ότι έχουμε πολλά κοινά μ`αυτήν…) Είπε να διαβάσει λοιπόν στα παιδιά της, το αγαπημένο τους παραμύθι για νεράιδες, όταν…..ταραταραταζούμ!! ξεπετάχτηκε χαρωπή και λυγιστή εμπρός της η νεράιδα του παραμυθιού!

Τι κι αν την τρόμαξε λιγουλάκι; Οποια επιθυμία κι αν σκεφτεί, θα γίνει τώρα πραγματικότητα. Κι ύστερα σου λένε να μην πιστεύεις στα παραμύθια. Άντε και στις δικές μας ευτυχίες!