Γεννήθηκα στην Αθήνα μια νύχτα τ`Απρίλη. Μυστήριο ον από μικρό, είπα να κάνω επεισοδιακή εμφάνιση σε τούτο εδώ τον κόσμο. Διάλεξα την 16.4.1982 ημέρα Μ.Παρασκευή, που καθώς μου μύρισαν τα κουλουράκια της Λαμπρής σε περίοδο νηστείας, και ο λαός ήτο απορροφημένος σε κλίμα θρησκευτικής κατάνυξης, είπα να ξετρυπώσω με την ησυχία μου, ινκόγκνιτο…!! Λόγω της ημέρας μάλιστα, πρέπει να μου κόλλησε και η εμμονή με το μωβ! Αγχώδης από κοιλιά, τα μπουρδούκλωσα εκεί στο έβγα και εμφανίστηκα με ολίγον τι μωβ μουσούδα διότι κατάφερα να τυλιχτώ τρεις φορές με τον ομφάλιο λώρο. Το μόνο που με παρηγορεί είναι ότι και ο μεγάλος  Σίγκμουντ Φρόυντ, ακριβώς με τον ίδιο τρόπο γεννήθηκε. Για εκείνον είπαν πως ήταν σημάδι καλοτυχίας και δείγμα πως θα γινόταν ένας σημαντικός άνθρωπος. Εγώ ακόμα ψυχαναλύω τη ζωή και ψάχνω τις απαντήσεις στο πώς στο καλό πρέπει να της φερθεί κανείς, για να τα έχει καλά μαζί της!

Σπούδασα Νηπιαγωγός από επιλογή, με σεβασμό για τα παιδιά, λαχταρώντας με την καρδιά μου να τα υποστηρίξω να αναπτύξουν την προσωπικότητά τους και μαζί να αφεθώ να με διδάξουν τη δική τους αλήθεια που λάμπει καθαρή στα μάτια και στις ψυχές τους. Δεν υπάρχει ομορφότερο πράγμα από το να δουλεύεις με τα παιδιά. Η ενέργειά τους σε δυναμώνει, σε μαγεύει σε παρασύρει. Και ναι, το μυστικό είναι πως έχεις την ευκαιρία να μείνεις για πάντα παιδί! Εμείς οι μεγάλοι, αν γεμίσαμε με σύννεφα τις ζωές μας γιατί ξεχάσαμε τι θα πει παιχνίδι κι ανεμελιά, αν καλοκουρδιστήκαμε να τρέχουμε ολημερίς και αν αρρωσταίνουμε από την έλλειψη νοήματος στη ζωή, έχουμε ακόμα την ελπίδα δίπλα μας. Τα παιδιά είναι εδώ για να μας θυμίζουν όλα αυτά που ξεχνάμε, να μας ανοίγουν τα πατζούρια της ψυχής και να μας λούζουν με ήλιο! Κι ας γκρινιάζουμε μερικοί μερικοί, σκουντουφλώντας νυσταγμένοι.

Πάντα περίεργη κι ονειροπόλα κι εγώ σα μεγάλο παιδί, λέω να αραδιάσω όλα μου τα ενδιαφέροντα σ`αυτό το blog και να αρχίσω ευθύς αμέσως το παιχνίδι!  Καλή μας διασκέδαση!

9 Responses to “Ας αυτοσυστηθώ…”