Συναισθηματική αγωγή

Τα συναισθήματα είναι το πιο ευαίσθητο και σπουδαίο κεφάλαιο για τη ζωή μας. Ξεκινά να μας απασχολεί από την πρώτη στιγμή που αντιλαμβανόμαστε τον εαυτό μας και διαρκεί για πάντα. Ο τρόπος που τα διαχειριζόμαστε, αναγνωρίζουμε, αποδεχόμαστε, καθορίζει τη στάση και τη συμπεριφορά μας απέναντι σε καταστάσεις και άλλους ανθρώπους μα προπάντων επιδρά στην αυτοαντίληψη και αποδοχή της προσωπικότητάς μας.  Ως ενήλικες τα γνωρίζουμε αυτά σε γενικές γραμμές και έχουμε βιώσει τις συνέπειες των συναισθημάτων μας. Το αν έχουμε καταφέρει να τα αναγνωρίζουμε σωστά και να τα ελέγχουμε όμως είναι ένα άλλο θέμα..  Όπως επίσης και η ικανότητά μας να είμαστε ευαίσθητοι στα συναισθήματα των άλλων ανθρώπων (ενσυναίσθηση) και να νοιαζόμαστε γι`αυτά.  Ο όρος που περιγράφει καλύτερα αυτές τις ικανότητες είναι ο όρος "συναισθηματική νοημοσύνη".  Έτσι μπορεί να είμαστε συναισθηματικά νοήμονες ή ακόμα και πτωχά εγωιστικά όντα, ανάλογα με το πόσο αναπτύξαμε τη συναισθηματική νοημόσυνη μας.

 

Τα νήπια βρίσκονται νοητικά στη φάση του εγωκεντρισμού. Δεν είναι εύκολο για εκείνα να μπουν στη διαδικασία του "μοιράσματος", να γίνουν μέλη μιας τάξης, να περιμένουν τη σειρά τους για να μιλήσουν ή να παίξουν με κάποιο παιχνίδι που τους κέντρισε το ενδιαφέρον.  Δεν αδιαφορούν για τους άλλους απλά δεν μπορούν ακόμα να βάλουν τον εαυτό τους στη θέση ενός άλλου. Αυτό έχει σαν αποτέλεσμα τους καυγάδες και τα συναισθήματα ματαίωσης που τους προκαλούν. Συχνά έχουν συναισθήματα τα οποία δεν γνωρίζουν τον  τρόπο να εκφράσουν ή να περιορίσουν.

Η συναισθηματική αγωγή δεν αφορά μόνο το νηπιαγωγείο αλλά και την οικογένεια. Προϋποθέτει ειλικρινείς και καλοπροαίρετες συζητήσεις για την επίλυση των προβλημάτων, την δημιουργία κλίματος ασφάλειας και εμπιστοσύνης και την ανευ όρων αγάπη και αποδοχή από μέρους των γονιών προς το παιδί. Φυσικά η σωματική τιμωρία αποκλείεται.

Όταν η συναισθηματική αγωγή είναι κανόνας τόσο στο σπίτι όσο και στο σχολείο, τα παιδιά ωριμάζουν συναισθηματικά και αναπτύσσουν παράλληλα την κριτική τους σκέψη και τη νοημοσύνη τους. Η συνεργασία είναι το κλειδί. Όχι άλλα να κάνουμε στο σχολείο και άλλα να ζουν τα παιδιά στο σπίτι…..

Στη δική μας τάξη λοιπόν, εντάξαμε από νωρίς τα "Συναισθήματα" στο καθημερινό μας πρόγραμμα.  Έτσι κάθε πρωί, εκτός από τις ρουτίνες του παρουσιολόγιου, του ημερολογίου και του καιρού, ρυθμίζουμε και το "Ρολόι των συναισθημάτων" μας. Κάθε παιδάκι με τη σειρά τοποθετεί το δείκτη του ρολογιού στην εικόνα που αντιπροσωπεύει το συναίσθημα που νιώθει. Στη συνέχεια αναφέρει τους λόγους για τους οποίους το επέλεξε. Με ενθουσίασε η ανταπόκριση των παιδιών και η εξέλιξη τους αυτούς τους δυο μήνες που το δουλεύουμε. Αυτό που πραγματικά με συγκλόνισε ήταν η τάση των πιο επιθετικών παιδιών να τοποθετούν κάθε μέρα το δείκτη στο "Φόβο" και ο χειμαρρώδης κατάλογος που ακολουθούσε όταν τα ρωτούσα "Τί σε φοβίζει?"..

Τα παιδιά έπαιζαν με το ρολόι και στην ώρα του ελεύθερου παιχνιδιού ρωτώντας το ένα το άλλο "Πώς νιώθεις τώρα?" και αντέγραφαν κάποιες λέξεις από αυτό στις ζωγραφιές τους. Έτσι όταν τα ρώτησαν αν θα ήθελαν να φτιάξουμε ένα τέτοιο ρολόι για το  καθένα ξεχωριστά, ενθουσιάστηκαν.

ρολόι συναισθημάτων ατομικό

Τις επόμενες ημέρες συνεχίσαμε με σχετικές δραστηριότητες.  Ταξινομήσαμε φωτογραφίες ανθρώπων με βάση το συναίσθημα που υποδήλωνε η έκφρασή τους και φτιάξαμε το ταμπλό των όμορφων και άσχημων συναισθημάτων. Διασκεδάσαμε με θεατρικό παιχνίδι λέγοντας το όνομά μας με τρόπο χαρούμενο, λυπημένο, ντροπαλό, φοβισμένο κ.α Μάθαμε τις 3 μαγικές λέξεις που μας βοηθούν να αισθανόμαστε όμορφα : Ευχαριστώ, Συγνώμη, Σ`αγαπώ.  Τα αποτελέσματα είναι εμφανή. Χαμογελάμε περισσότερο, λέμε συχνά ο ένας στον άλλο τις μαγικές λέξεις, βοηθάμε εθελοντικά τους φίλους μας στο μάζεμα της τάξης έστω κι αν δεν παίξαμε με τα συγκεκριμένα παιχνίδια, εμπλουτίσαμε το λεξιλόγιό μας με ρήματα που δηλώνουν συναισθήματα. Οι δραστηριότητες θα συνεχίζονται ως το τέλος της χρονιάς.

Με βοήθησε πάρα πολύ ένα καταπληκτικό βιβλίο, σκέτος θησαυρός."Ο κήπος των συναισθημάτων" της Νίκης Κάντζου.Περιέχει πλήθος δραστηριοτήτων για την συναισθηματική αγωγή στο νηπιαγωγείο με τη μορφή θεματικών προσεγγίσεων.Σχετικά με τη συναισθηματική νοημοσύνη θεωρώ πάρα πολύ καλό βιβλίο το "Η συναισθηματική νοημοσύνη των παιδιών" του Gottman. Κατά τη γνώμη μου κάθε γονιός θα πρέπει να το διαβάσει. Το διάβασα πριν αρκετά χρονιά και με επηρέασε όσο ελάχιστα βιβλία.

Και μιας και τα παιδιά μας έχουν ξετρελαθεί με τον gummy bear, ας τον εκμεταλλευθούμε κι εμείς!!! Το πρότυπο του "καλού παιδιού" βρίσκεται πλέον σε περίοπτη θέση στην τάξη μας. χιχιχι!

48 Responses to “Συναισθηματική αγωγή”

  • Παρ&tau:

    Συγχαρητήρια για τη δουλειά σου!! Νομίζω ότι η συναισθηματική αγωγή είναι το πιο απαραίτητο προσόν που θα πρέπει να καλλιεργήσει το σχολείο στα παιδιά!! Πολύ καλές ιδέες αυτές που έδωσες!!Εάν μπορέσεις, κράτα μας ενήμερους για την πορεία του προγράμματος μέχρι το τέλος της χρονιάς και τα αποτελέσματα του.

    • Παρταλάκι καλησπέρα! Καλωσήρθες! Σ`ευχαριστώ πάρα πολύ για τα καλά σου λόγια. Έχω κι εγώ την ίδια γνώμη με εσένα, αν δεν μάθουμε να να εκφραζόμαστε και να επικοινωνούμε σε ικανοποιητικό βαθμό πώς να ενταχθούμε ομαλά στη ζωή? Όλες οι άλλες γνώσεις έπονται. Τα πάντα μπορεί να μάθει και να πράξει ο άνθρωπος αρκεί να είναι καλά μέσα του. Μιας και στο νηπιαγωγείο δεν μας τρέχει η αναγκαιότητα κάλυψης συγκεκριμένης ύλης,έχουμε την ευκαιρία να βοηθήσουμε συναισθηματικά τα παιδιά μας. Και μόνο που αισθάνονται οτι καλλιεργείται κλίμα εμπιστοσύνης και ασφάλειας στην τάξη, βλέπεις πόσο πιο χαμογελαστά έρχονται το πρωί..

  • Άντρια είναι μια υπέροχη δραστηριότητα με ουσία και πρακτική αξία!!!Είναι καταπληκτική ιδέα, θα την κάνω κι εγώ του χρόνου,πο-πο, πολύ μου άρεσε, μπράβο και πάλι μπράβο!!!Θα διαδώσω τη δραστηριότητα στις συναδέλφους!!!

    • Βάλια μου πολύ χαίρομαι που σου άρεσε!! Δοκίμασε κάποιες δραστηριότητες, εσύ που έχεις και την εμπειρία από το θεατρικό παιχνίδι βιωματικά, θα το χειριστείς ακόμα καλύτερα!! Και θα κάνουμε παρέα αν θες αυτοαξιολόγηση μετά:-)
      Φιλάκια!!!

  • Τι ωραία που τα λες βρε Άντρια! Το διάβασα δύο φορές! Δε βοηθάς μόνο τα πιτσιρικάκια αλλά και τα λίγο πιο μεγάλα παιδάκια!! Τα σεμινάρια συναισθηματικής νοημοσύνης τείνουν να γίνουν της μόδας και σκέφτομαι να παρακολουθήσω κι εγώ ένα, όχι για τη μόδα, αλλά μήπως ανακαλύψω ανεξερεύνητες περιοχές!

    • αχ Knotty μου! Μακάρι να τα εφάρμοζα κι εγώ η ίδια να λες. Είμαι η προσωποποίηση του "δάσκαλε που δίδασκες". Ίσως επειδή βασανίστηκα και συνεχίζω να βασανίζομαι με τα δικά μου συναισθηματομπερδέματα, θέλω τόσο πολύ να δώσω διεξόδους στα παιδιά. Νομίζω πως αν το σχολείο νοιαζόταν έστω λίγο για την ψυχή μας θα μας είχε δώσει πραγματικά χρήσιμο υλικό για τη ζωή μας. Αντίθετα δεν αναγνώρισε καν την ανθρώπινη φύση μας. Μας πέρασε για παπαγαλάκια και μας φόρτωσε με άπειρες άχρηστες πληροφορίες καθώς και ψυχολογικά προβλήματα. Δεν ξέρω αν θα καταφέρω κάτι αξιόλογο πάντως θα εισπράξουν μπόλικη αγάπη και αναγνώριση..Αν μάθεις για κάποιο σεμινάριο στην Αθήνα, να μου πεις, θέλω κι εγώ!!!

  • Eπιτέλους ο gummy bear σε ένα διαφορετικό, πιο χρήσιμο και ουσιαστικό ρόλο:)

    Άντρια συγχαρητήρια για τη δουλειά που κάνεις, θα έχει ενδιαφέρον στο τέλος της χρονιάς να δούμε αν υπήρχε κάποια αλλαγή στη συμπεριφορά των πιο επιθετικών παιδιών.

    Καλή εβδομάδα!

    • Vassili δεν φαντάζεσαι τί έχουν πάθει όλα τους με τον gummy bear! Μου έρχονται στο σχολείο με το παριζάκι της εν λόγω μάρκας και μου το επιδεικνύουν με καμάρι, λες και είναι παιχνίδι! Κάθε μέρα ξετυλίγω παριζάκια στο ..δεκατιανό!
      Καλή εβδομάδα και καλή δύναμη!

  • Σ' ευχαριστώ! ΠΟΛΥ!

    Σήμερα είχα μια άκρως ψυχοφθόρα διαδικασία. Ήρθε μια μαμά, στο σχόλασμα και ενώ είχα εφημερία και ζήτησε να μιλήσουμε, στο όρθιο και μέσα στη βροχή, επειδή είχε αφήσει τα παιδιά στο αυτοκίνητο. Της έκανα τη χάρη. Ουσιαστικά μού ζήτησε το λόγο γιατί μάλωσα έντονα το γιο της πριν μια βδομάδα και από τότε ο γιος της κλαίει, δε θέλει να 'ρθει σχολείο, με φοβάται, λέει, και όταν έρχεται μου κάνει τη ζωή δύσκολη μες στην τάξη με το κλάμα! Το παιδί δεν το φέρνουν ποτέ στην ώρα του. Μαλώνω μαμά και παιδί, διακριτικά, ένα τρίμηνο τώρα. Την προηγούμενη Δευτέρα ο μικρός μπούκαρε (αυτό είναι το σωστό ρήμα) μέσα στις 8:30-8:40 ενώ είχαμε γράψει τη μισή ορθογραφία και απαίτησε, με θράσος χαρακτήρισα και πειράχτηκε η μαμά, να τον περιμένουμε και "γιατί αρχίσατε χωρίς εμένα; Δε με περιμένατε; Τώρα δεν προλαβαίνω" και το κλάμα… ποτάμι.

    Η μαμά θύμωσε που ήταν ασυνεπής ο γιος και υπέστη τις συνέπειες. Η μαμά με κατηγόρησε που έδωσα φωτοτυπία στο γιο της μετά από απουσία του από το σχολείο γιατί λέει… την είχε πάρει από γειτονόπουλο συμμαθητή. Και με θεώρησε υπεύθυνη που ο γιος της έσκισε την ήδη γραμμένη δική του και ξανάκανε τη "νέα" δική μου!!!

    Άντρια, θα διαβάσω και θα εφαρμόσω και τις δραστηριότητές σου. Το πιτσιρίκι κλαίει καθημερινά χωρίς λόγο! Εγώ εκνευρίζομαι που μου κάνει την τάξη μπάχαλο. Οι συμμαθητές του αντιδρούν. Νιώθω θυμωμένη και απελπισμένη ταυτόχρονα. Ουφφφφφφφφφφφφφφφφφφφφφφφφφφφφφφφφφφφφφφφ!!!!!!!!!!

    Κατάχρηση χώρου τέλος… :oops: Συγγνώμη που… είπα τον πόνο μου, αλλά είμαι ακόμα φορτισμένη και το ποστ σου ήταν ό,τι έπρεπε. :)

    σματς

    • Μαριλία μου γλυκιά χαίρομαι πολύ που συνέβαλα λιγάκι στο να ανακουφιστείς! Δεν φαντάζεσαι πόσο σε νιώθω! Έχω φέτος 4 τέτοια θηριάκια και δυστυχώς πάντα πάνε σετ με μια αλλόκοτη μαμά που σε βγάζει καθημερινά από τα ρούχα σου. Όλα είναι ΑΚΡΙΒΩΣ όπως τα περιγράφεις. Αργοπορημένα το πρωί, ξεσπάσματα θυμού με κλάματα και υστερικές τσιρίδες ή επιθέσεις σε καθετί έμψυχο και άψυχο με καταστροφική μανία…! Η μάνα συνήθως θα είναι ή πλήρως αδιάφορη του στυλ "παιδιίιιι είναι!" …" αχχ έτσι κάνει και στο σπίτι και δεν τον αντεχω" ή θα είναι θρασύτατη..και θα γράφει κι εσένα στα παλιά της τα παπούτσια απαξιώνοντάς σε. Ένα από τα παιδιά μου έκλεβε συνεχώς πράγματα από συμμαθητές του. Όταν τον ανακάλυψα ενημέρωσα την μάνα του (τρόμαξα να τη βρω να της μιλήσω) και ξέρεις τι μου απάντησε? "Ναι τα έχει φέρει σπίτι αλλά δεν σας τα επιστρέφω γιατί κλαίει και με χτυπάει και δεν μπορώ να τον κάνω καλά"………………….

      Για τις δραστηριότητες συναισθηματικής θα σου πω το εξής…. Είδα άμεσα τροποποίηση συμπεριφοράς στα 2 από τα 4 παιδιά με προβλήματα. Μην φανταστείς μεγάλα θαύματα αλλά σίγουρα ανταποκρίνονται θετικά. Τα άλλα 2 …..χαμπάρι δεν πήραν. Δεν μπορεί να δουλέψει στον ίδιο βαθμό σε όλα τα παιδιά. Και φυσικά αν στο σπίτι γυρνάνε και δεν ασχολείται κανείς μαζί τους και βλέπουν τέρατα στην τηλεόραση ή τα πλακώνουν στο ξύλο, τί περιμένεις? Κι εγώ αντιμετωπίζω φέτος μεγάλες δυσκολίες και είναι στιγμές που με πιάνει απόγνωση..Άπλετη υπομονη θέλει Μαριλία μου, πολύ κουβέντα με το παιδί, και ψυχραιμία. Η γνώμη μου είναι οτι βοηθάει περισσότερο ο σταθερός και ήπιος τόνος της φωνής και που και που ένα ενθαρρυντικό χτυπηματάκι στην πλάτη για να πάρει το μήνυμα οτι το αγαπάς. Όταν τους φωνάζω πάρα πολύ για κάτι άσχημο που έκαναν πάντα έχω στο νου μου να δώσω κι ένα χάδι στα μαλλιά όταν το παιδί θα έχει ηρεμήσει.. Να ευχαριστείς δε το Θεό που δεν σου ανοίγει την πόρτα της τάξης να το σκάει!! Εμείς έχουμε και τέτοια δυστυχώς. Και πως να παρατήσεις το παιδί απέξω, μόνο του? Διακόπτεις το μάθημα ξανά και ξανά για να τον μαζεύεις….

      Χρειάζονται σε πρώτη φάση εργοθεραπεία πιστεύω και εκτόνωση μέσω αθλημάτων. Άσε που δεν ξέρουμε τι καταστάσεις ζουν μέσα στην οικογένειά τους! Δεν είναι τυχαίο που τα δικά μου διάλεγαν κάθε μέρα το φόβο….:-( Το δικό σου κλαίει σαν παραχαϊδεμένο ή σαν πληγωμένο παιδί? Μήπως για κάποιο λόγο αισθάνεται μή αποδεκτό από την ομάδα? Στο κάτω κάτω δεν ευθύνεται αυτό για την ασυνέπεια της μάνας του να το φέρνει καθυστερημένα.

      Αφού έχουμε κοινά θέματα Μαριλίτσα να τα συζητάμε να μας φεύγει και από μέσα μας! Στο blog ή με email ο,τι θες!

      Φιλιά ανακουφιστικά! Ευχαριστώ που μου έδωσες την ευκαιρία να τα πω κι εγώ!

      Καλό απόγευμα!

  • Το δικό μου ξεκινά το κλάμα πριν κάνουμε Μαθηματικά, γιατί στα… ρημαδοκουτάκια που έχουν για να γράψουν ό,τι πράξη πω εγώ, δεν ΘΑ προλάβει! Μετά ξανακλαίει περισσότερο γιατί δεν προλαβαίνει, αλλά όταν τα πάρω πολύ και το βουτήξω από το αφτί -ναι, το κάνω, η κακούργα- τότε μια χαρά και προλαβαίνει και τα ξέρει και τα γράφει! Βγάλε άκρη!

    Έχω τρελό πονοκέφαλο και ανέβασα πυρετό! Δεν μπορείς να φανταστείς στιλάκι την τύπισσα σήμερα! Μία ώρα στεκόμουν στη βροχή να ακούω… μη σου πω τι, γιατί θα ρίξω το επίπεδο.

    Αααααααααααααααααααχ! Έφτιαξα πορτοκαλόπιτα, θες;

  • Άρα έχει αναπτύξει συγκεκριμένη φοβία για τα Μαθηματικά. Λόγω πίεσης από το σπίτι ίσως. Και οι υστερίες της μάνας αυτό δείχνουν. Εγώ λέω να το αφήσεις λίγο "λάσκα" οτι δηλαδή και να μην τα προλάβει όλα δεν τρέχει κάτι αρκεί που προσπάθησε.. Και να σου πω και κάτι στην τελική? Κοίτα τον εαυτό σου και την υγεία σου γιατί αν η μάνα του η ίδια σε έκανε να αισθάνεσαι έτσι δεν θα χολοσκάς εσύ για να μάθει το παιδί της! Κάνε οτι μπορείς καλύτερο χωρίς να ξεπερνάς τα όριά σου.

    αχ τι μου κανες με την πορτοκαλόπιτα!!! με πιάσαν κάτι λιγούρες!! Αμέ αμέεε θέλω και κομματάκι και τη συνταγή μαζί!!

    Ήρεμο και γλυκό (πορτοκαλένιο) βραδάκι!

  • antonia:

    ΑΝΤΡΙΑ ΓΕΙΑ ΣΟΥ! ΠΡΩΤΗ ΦΟΡΑ ΓΡΑΦΩ ΑΝ ΚΑΙ ΕΧΩ ΚΑΙΡΟ ΠΟΥ

    ΣΕ….ΑΝΑΚΑΛΥΨΑ! ΜΟΥ ΑΡΕΣΟΥΝ ΟΛΑ ΟΣΑ ΚΑΝΕΙΣ ΚΑΙ ΜΕ ΒΟΗΘΑΝΕ ΠΟΛΥ.

    ΤΡΟΜΕΡΑ ΕΞΥΠΝΗ ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ,ΘΑ ΤΗΝ ΚΑΝΩ ΚΑΙ ΕΓΩ.

    ΝΑ ΤΟΥΣ ΕΜΦΑΝΙΣΩ ΕΤΟΙΜΟ ΤΟ ΡΟΛΟΙ? Η ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΜΙΛΗΣΟΥΜΕ

    ΚΑΙ ΓΙΑ ΤΑ ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΑ ΠΡΩΤΑ? ΕΙΜΑΙ ΠΡΩΤΑΡΑ ΔΕΝ ΓΝΩΡΙΖΩ ΠΟΛΛΑ

    ΚΑΙ ΑΚΟΜΑ ΔΟΥΛΕΥΩ ΣΕ ΠΑΙΔΙΚΟ ΣΤΑΘΜΟ. ΦΙΛΙΑ- ΑΝΤΩΝΙΑ

    • Αντωνία καλωσόρισες και χρόνια σου πολλά για τη γιορτή σου! Χαίρομαι πάρα πολύ να επικοινωνώ με συναδέλφους μέσω του blog! Η δουλειά μας είναι τόσο δημιουργική και ιδιαίτερη που είναι πολύ χρήσιμο να μοιραζόμαστε ιδέες και βιώματα! Η εμπειρία του παιδικού σταθμού είναι σπουδαία και μαθαίνεις πάρα πολλά ώσπου να έρθει (εύχομαι σύντομα) η στιγμή του διορισμού σου! Σχετικά με τη δραστηριότητα με το ρολόι, επέλεξα να το ετοιμάσω και να το κρεμάσω στην τάξη κάνοντας με αυτό την εκκίνηση των δραστηριοτήτων για τα συναισθήματα. Ήταν αυτό που στην ουσία προσέλκυσε αυθόρμητα το ενδιαφέρον τους και τα εξοικείωσε με τις ονομασίες των συναισθημάτων, με τρόπο ευχάριστο και επαναλαμβανόμενο.
      Καλή δύναμη στη δουλειά σου! Πολλά φιλιά!

  • Κορίτσια, το έχω πάθει και εγώ πολλές φορές!!!Τα παιδιά δεν κλαίνε ποτέ επειδή τα μάλωσε η δασκάλα στο σχολείο έτσι συνεχόμενα!!!Τα οικογενειακά πρότυπα δίνουν τροφή για τέτοιες συμπεριφορές.Ένα θα σας πω:Να ξέρετε ότι 1ον κάνετε πολύ καλά τη δουλειά σας, είστε άριστα εκπαιδευμένο προσωπικό καθότι νεαρής ηλικίας και σύγχρονης επιστημονικής κατάρτισης!!!2ον δε φταίτε εσείς που τα παιδιά δεν έχουν όρια απο το σπίτι και 3ον κουράγιο και υπομονή σε όλους και σε όλες μας, γιατί κάθε εκπαιδευτική χρονιά κρύβει και απο μία τέτοια εκπληξούλα!!!Κουράγιο γιατί έχουμε πολλά ψωμιά να φάμε ακόμα!!!Μη μασάτε, όλα θα πάνε καλά!!!Εγώ θέλω λίγη πορτοκαλόπιτα, αν είναι δυνατόν, γιατί είμαι και πολύ λίχούδα!!!Φιλάκια πολλά!!!

    • Βάλια μου να`σαι καλά που μας δίνεις κουράγιο! Είναι δύσκολα τα πράγματα με αυτά τα παιδιά, αποσυντονίζεται όλη η ομάδα και συχνά εξαντλούμαστε ψυχολογικά κι εμείς. Σήμερα είχα πάλι μεγάλες μάχες πάλι με ένα από τα παιδιά μου. Πήγα μεσημέρι (στο ολοήμερο) και ήταν χειρότερα από το πρωί, λόγω και της κούρασης που είχαν. Δεν έχω ξαναδουλέψει με τόσο δύσκολα παιδιά.. Θέλουν να τα καταστρέψουν όλα με την παραμικρή αφορμή. Επιτίθενται στους άλλους με μανία. Είμασταν 2 δασκαλες, εγώ και η κοπέλα του άλλου τμήματος και προσπαθούσαμε να κόψουμε τη φόρα του πιο επιθετικού παιδιού και να τον ηρεμήσουμε. Τον κρατούσαμε σταθερά και έδερνε και κλοτσούσε ακόμα κι εμάς βρίζοντας άσχημα…. Ώσπου να έρθει η μάνα του δεν στεκόταν στιγμή. Του μιλάς με γλυκό τρόπο ήρεμα και ουρλιάζει, παίρνει και θάρρος και συνεχίζει τις καταστροφές, φωνάζεις και παθαίνει υστερική κρίση….αδιαφορείς και για να σου αποσπάσει την προσοχή αναποδογυρίζει τους πάγκους και τις καρέκλες, πετάει τις τσάντες, σκίζει εργασίες κ.α ……. ουφφφφφφφ

  • μπραβο σου παρα πολυ μου αρεσε !

    εισαι καταπληκτικη !!!!!!!

  • Βάλια, σ' ευχαριστώ! Πορτοκαλόπιτα στο diary… ;)

  • Καλησπέρα και καλή χρονιά Άντρια, αλλά και σε σας φίλες που είστε εδώ και μοιράζεστε πράγματα. Βλέπω το πήρες το βιβλίο…δεν είναι καταπληκτικό;

    Και γω δουλεύω το πρόγραμμα "Συναισθηματικές δεξιότητες και κοινωνικές αξίες" από τα τέλη Οκτωβρίου, και πάει αρκετά καλά.

    Δυστυχώς, έχουμε φτάσει στο σημείο να εργαζόμαστε και να αφιερώνουμε πολύ χρόνο στη συναισθηματική αγωγή των παιδιών, διότι τα καημένα είναι πλέον στερημένα από τα πιο βασικά εφόδια της σωστής ανάπτυξής τους, την αγάπη, τη στοργή και την επικοινωνία.

    Θα μου πείτε τώρα….αυτό δε θέλουμε και μεις οι μεγάλοι; Αυτά δε μας λείπουν και μας;

    Τέλος πάντων, ας μη ρίξουμε την αισιόδοξη διάθεσή μας.

    Υπάρχει ακόμη μία πολύ ωραία σειρά με 8 βιβλία-ιστορίες που βασίζονται σε συναισθήματα και κοινωνικές αξίες (Αυτοεκτίμηση, Φόβος, Ισορροπία, Φιλία, κ.ά.)Είναι της Γεωργίας Λάττα και εκδόσεις Ωρίων, αν θυμάμαι καλά.

    Είναι λίγο ακριβά, αλλά είναι πολύ καλό αρχείο για τη βιβλιοθήκη του σχολείου.

    Ό,τι χρειαστείς, εδώ είμαστε….και οι υπόλοιπες φίλες.

    Καλό σας βράδι και υπομονή!

    • Βασιλική μου καλή χρονιά και σ`εσένα! Σ`ευχαριστώ πάρα πολύ για τις εκπληκτικές βιβλιο-προτάσεις σου!!! Με βοήθησε πολύ αυτό το βιβλίο που μου πρότεινες και θα κοιτάξω και αυτλη τη σειρά, για τη δική μου βιβλιοθήκη γιατί στο νηπιαγωγείο αυτό είμαι..προσωρινή! Έχεις απόλυτο δίκιο στο οτι αναπληρώνουμε όσο μπορούμε τα βασικά εφόδια που στερούνται όλα αυτά τα παιδιά…Είναι απίστευτο το πόσο αδιαφορούν και τα παραμελούν οι γονείς τους. Νομίζω πως είναι χειρότερο κι από το να τους φέρονταν αυστηρά. Η έλλειψη της αγάπης είναι η χειρότερη τιμωρία. Σ`ευχαριστώ για τη στήριξη και τη συμπαράσταση, το ίδιο ισχύει κι απ`τη δική μου μεριά αν χρειαστείς οτιδήποτε!
      Πολλά φιλιά!!!

  • Δέσπ:

    Γλυκιά μου, εδώ και 1 μήνα έχουμε ξεκινήσει ένα πρόγραμμα για τα συναισθήματα στην τάξη αλλά δε μπορώ να πω ότι έχω δει τα αποτελέσματα που περίμενα!Χάρηκα απίστευτα που είδα ότι σε κάποιον "δούλεψε" γιατί έτσι μου δίνει επιμονή κι υπομονή να συνεχίσω!!! Μάλιστα θα εφαρμόσω και τις ιδέες σου!Μακάρι να δουλέψει…Πολλά φιλάκια και συγχαρητήρια μέσα απ'τα βάθη της καρδιάς μου!!! Α! Και αν χρειαστείς μελλοντικά πληροφορίες για το Μενίδι, εδώ θα είμαι!

    • Δέσποινά μου υπομονή και σίγουρα θα καρπίσουν οι προσπάθειές σου! Ίσως δεν πιάσει στον βαθμό που θέλεις με όλα τα παιδιά, αλλά σίγουρα όλα τους θα επωφεληθούν! Σ`ευχαριστώ ειλικρινά για τα όμορφα λόγια που μου γράφεις! Για το Μενίδι δεν θα χρειαστεί κάτι, εδώ μένω! :-)
      Φιλάκια πολλά!

  • antonia:

    ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ ΠΟΛΥ ΓΙΑ ΤΙΣ ΕΥΧΕΣ ΑΝΤΡΙΑ ΜΟΥ! ΚΑΙ ΓΙΑ ΤΗΝ ΓΙΟΡΤΗ ΚΑΙ ΓΙΑ ΤΟΝ ΔΙΟΡΙΣΜΟ!ΕΛΠΙΖΩ ΝΑ ΠΑΩ ΤΟΥ ΧΡΟΥΝΟΥ ΚΑΛΑ ΣΤΟΝ ΑΣΕΠ.

    ΠΡΟΣ ΤΟ ΠΑΡΟΝ ΕΠΕΙΔΗ ΕΧΩ ΚΑΙ 4 ΧΡΟΝΩΝ ΠΑΙΔΙΑ,ΕΙΝΑΙ ΚΑΛΑ ΣΤΟΝ ΠΑΙΔΙΚΟ.

    ΑΠΟ ΤΟ ΝΑ ΚΑΘΟΜΑΙ!! ΤΩΡΑ ΚΑΝΟΥΜΕ ΤΟΝ ΧΕΙΜΩΝΑ ΜΕ ΤΗΝ ΠΡΩΤΗ ΕΥΚΑΙΡΙΑ,ΘΑ ΤΟ ΚΑΝΩ ΤΑ ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΑ.ΕΙΝΑΙ ΠΙΟ ΚΑΛΟ ΣΑΝ ΑΡΧΗ ΤΟ ΡΟΛΟΙ.ΕΙΔΕΣ,ΔΕΝ ΤΟ ΣΚΕΦΤΗΚΑ?

    ΕΧΩ ΑΚΟΜΑ ΝΑ ΜΑΘΩ….

    ΝΑ ΣΕ ΡΩΤΗΣΩ ΤΗ ΓΝΩΜΗ ΣΟΥ.ΕΧΩ ΕΝΑ ΚΟΡΙΤΣΑΚΙ 4,5 ΧΡΟΝΩΝ Η ΟΠΟΙΑ ΟΤΑΝ ΤΗΣ ΠΕΡΝΟΥΝ ΚΑΤΙ,ΑΔΙΚΑΙΟΛΟΓΗΤΑ Η ΜΗ ΑΝΤΙ ΝΑ ΖΗΤΑΕΙ Η ΝΑ ΡΩΤΑΕΙ ΓΙΑΤΙ ΚΛΑΙΕΙ ΑΜΕΣΩΣ ΚΑΙ ΚΑΝΡΙ ΜΟΥΤΡΑ! ΠΙΣΤΕΥΩ ΕΙΝΑΙ ΑΝΑΣΦΑΛΗΣ..ΠΩΣ ΝΑ ΤΗΝ ΒΟΗΘΗΣΩ?

    • Αντωνία μου γλυκιά για το ρολόι δεν έχει σημασία αν το σκέφτηκες, θα μπορούσε να γίνει και αλλιώς η εκκίνηση!Με αφορμές από την καθημερινότητα της τάξης, όπως η αντίδραση της μικρούλας σου. Να γίνει μια συζήτηση με τα παιδιά για το πώς μπορούμε να παίζουμε και να μοιραζόμαστε το υλικό χωρίς να μαλώνουμε. Επίσης θα ήταν ωραία μια πρώτη επαφή με τα συναισθήματα μέσω ενός παραμυθιού. Συνήθως τα αρνητικά συναισθήματα…φόβος, θυμός ή ζήλια επειδή τα απασχολούν πάρα πολύ, κεντρίζουν αμέσως το ενδιαφέρον τους. Όσον αφορά στο κοριτσάκι, από οτι καταλαβαίνω, μάλλον δεν τολμά να διεκδικήσει και γι`αυτό αντιδρά με κλάματα. Ίσως όμως και να μην έχει μάθει ως τώρα να μοιράζεται τα παιχνίδια και να μην δίνει στα άλλα παιδιά κι έτσι αυτά να αναγκάζονται να της τα παίρνουν. Παρατήρησέ το αυτό. Μήπως θέλει να παίζει μόνο εκείνη και ενοχλείται που αναγκάζεται να δεχτεί οτι στο σχολείο μοιραζόμαστε? Αν το θέμα είναι η έλλειψη αυτοπεποίθησης και η ανασφάλεια προσπάθησε την ώρα που θα δεις να συμβαίνει κάτι τέτοιο, να μπεις ανάμεσα στα παιδιά και να το συζητήσετε μαζί. Να καταλάβει στην πράξη δηλαδή οτι θα πρέπει να συζητά αν θέλει να βρεθεί μια λύση. Να ορίσουν το χρόνο που θα παίξει το κάθε παιδί με το παιχνίδι για το οποίο έγινε η φασαρία. Να κατανοήσουν οτι δεν μπορούμε να "αρπάζουμε" αλλά να ζητάμε ευγενικά.
      Δεν είναι εύκολο ζήτημα, γιατί η αυτοπεποίθηση χτίζεται σιγά σιγά και γιατί πρέπει κι εσύ να ξεκαθαρίσεις οτι δεν πρόκειται για απλή έκφραση εγωισμού.
      Όσον αφορά στη δουλειά μας, νομίζω οτι η πείρα αποκτάται μετά από πολλά χρόνια και καθημερινή τριβή με τα παιδιά για τα οποία πρέπει να υπάρχει γνήσιο ενδιαφέρον. Τα σπουδαιότερα πράγματα μας τα διδάσκουν τα ίδια τα παιδιά…και τα δυσκολότερα παιδιά, μας κάνουν πάντα καλύτερες.. Επίσης έχω τη γνώμη οτι αν θέλουμε να πετύχουμε τους στόχους μας πρέπει να τους δίνουμε πάνω από όλα αγάπη. Αν με δεις, τη μια ουρλιάζω σε ένα παιδί που επανειλημμένα με αγνοεί ή κάνει κάτι άσχημο και την άλλη του χαϊδεύω την πλάτη σε ανύποπτο χρόνο για να καταλάβει πως το αγαπάω και είμαι δίπλα του άσχετα αν μαλώνουμε. Η αγάπη είναι η βάση για όλα. Αν υπάρχει και είναι στέρεη, όλα γίνονται.
      Φυσικά να μιλήσεις και με τη μαμά της αν αυτό συνεχίζεται. Να σου πει και πως συμπεριφέρεται στο σπίτι ή με άλλα παιδιά του οικογενειακού-φιλικού περιβάλλοντός τους.
      Φιλιά!

  • Δέσπ:

    Το ξέρω ζουζούνα μου!Για σχολεία, λέω!Είμαι Μενίδι φέτος οπότε αν θελήσεις του χρόνου πληροφορίες για τα σχολεία του,μου λες!;)

    Το βιβλίο πάντως («Ο κήπος των συναισθημάτων» της Νίκης Κάντζου) επειδή το'χω πάρει κι εγώ είναι καταπληκτικό!Έχει πολύ ωραίες ιδέες και βοηθάει πολύ με τις προτάσεις βιβλίων ,μουσικών και πινάκων!

  • Εντάξει Δέσποινά μου! Σ`ευχαριστώ!! Αχ! μακάρι να δουλέψω εδώ κοντά!!! Πώς τα βλέπεις τα πράγματα στα εδώ σχολεία? Είσαι ευχαριστημένη?

  • Δέσπ:

    Σε γενικές γραμμές ναι αλλά σε κάθε σχολείο είναι τελείως διαφορετικά τα πράγματα!Μπορεί να είναι η απόσταση 2 σχολείων 500 μέτρα και τα παιδιά να είναι η μέρα με τη νύχτα(κι ειδικά οι γονείς).Βέβαια αυτό μπορεί να συμβεί ανάμεσα και σε 2 τάξεις του ίδιου σχολείου…

    Πρέπει να βρεθούμε για καφεδάκι τώρα που είμαι και στα μέρη σου για να στα πω από κοντά!!!

    • αχ Δέσποινα έχεις δίκιο. Είναι καθαρά θέμα του τί σύνθεση θα τύχει! Πάντως κάθε εμπειρία είναι χρήσιμη και μας ωριμάζει. Θα κανονίσουμε με την πρώτη ευκαιρία!
      Φιλάκια!

  • kiriaki:

    Κ Α Τ Α Π Λ Η Κ Τ Ι Κ Ο ! ! ! Δε χρειαζεται να ξαναπω ποσο τυχερα ειναι τα παιδακια σου που σε εχουν δασκαλα!!! Αξια οσο καμια αλλη!!! φιλακια πολλα πολλα!!!

    • Κυριακή μουυ!! Τί ευχάριστη έκπληξη!!! Πολύ πολύ χαίρομαι που σου άρεσε! Μακάρι να μπορέσω να κάνω ο,τι γίνεται καλύτερο γι`αυτά. Να τα δεις πόσο λαχταράνε τις αγκαλιές, κουρνιάζουνε σαν τα πουλάκια ακόμα και τα πιο ανήσυχα αγόρια! Πάντως παραμένει πολύ δύσκολη ομάδα…!
      Φιλάκια και σ`ευχαριστώ πολύύύ! :-)

  • antonia:

    Σ'ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ ΠΟΛΥ ΓΙΑ ΤΙΣ ΣΥΜΒΟΥΛΕΣ ΑΝΤΡΙΑ ΜΟΥ! ΜΙΛΗΣΑ ΜΕ ΤΟΥΣ ΓΟΝΕΙΣ ΤΗΣ ΚΑΙ ΟΝΤΩΣ ΣΥΜΒΑΙΝΕΙ ΚΑΙ ΣΤΟ ΣΠΙΤΙ.ΑΠΟ ΟΤΙ ΚΑΤΑΛΑΒΑΙΝΩ,ΕΠΕΙΔΗ ΓΝΩΡΙΖΩ ΚΑΙΡΟ ΤΗΝ ΜΙΚΡΗ ΕΙΝΑΙ ΟΤΙ ΔΕΝ ΧΕΙΡΙΖΕΤΑΙ ΚΑΛΑ ΤΟΝ ΘΥΜΟ ΤΗΣ,ΘΥΜΩΝΕΙ ΚΑΙ ΜΕ ΜΕΝΑ ΑΝ ΚΑΝΕΙ ΚΑΤΙ ΑΣΧΗΜΟ ΚΑΙ ΤΗΣ ΤΟ ΠΩ ΚΑΙ ΚΑΘΕΤΑΙ ΜΟΥΤΡΩΜΕΝΗ. ΣΗΜΕΡΑ ΠΟΥ ΤΗΣ ΜΙΛΗΣΑ ΣΑΝ ΝΑ ΤΟ ΚΑΤΑΛΑΒΕ,ΤΟ ΕΚΑΝΕ ΒΕΒΑΙΑ ΠΑΛΙ ΚΑΙ ΤΗΝ ΑΦΗΝΩ ΝΑ ΗΡΕΜΗΣΕΙ ΣΕ ΜΙΑ ΓΩΝΙΑ ΑΦΟΥ ΤΟ ΕΠΙΛΕΓΕΙ ΜΟΝΗ ΤΗΣ. ΕΙΝΑΙ ΚΑΛΟ ΠΑΙΔΑΚΙ,ΑΠΛΑ ΑΝΧΩΔΗΣ.

    ΟΤΑΝ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΑΠΟΖΗΤΟΥΝ ΤΟΣΟ ΤΗΝ ΚΑΛΗ ΓΝΩΜΗ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΦΙΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΚΑΙ

    ΔΕΝ ΕΧΟΥΝ ΑΥΤΟΠΕΠΟΙΘΗΣΗ ΣΤΕΝΑΧΩΡΙΕΜΑΙ,ΓΙΑΤΙ ΕΤΣΙ ΗΜΟΥΝ ΚΑΙ ΕΓΩ!

    ΠΑΝΤΩΣ ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΛΕΣ ΟΤΙ ΤΗΝ ΜΙΑ ΦΩΝΑΖΕΙΣ ΚΑΙ ΑΡΓΟΤΕΡΑ ΤΟΥ ΧΑΙΔΕΥΕΙΣ ΤΗΝ ΠΛΑΤΗ

    ΤΟ ΚΑΝΩ ΚΑΙ ΕΓΩ! ΟΠΟΤΕ ΚΑΛΑ ΤΑ ΠΑΩ,ΕΧΩ ΚΑΛΗ ΠΟΡΕΙΑ ΠΡΟΣ ΤΟ ΠΑΡΟΝ!

    ΤΟ ΛΑΤΡΕΥΩ ΤΟ ΕΠΑΓΓΕΛΜΑ ΜΑΣ,ΔΕΝ ΜΠΟΡΩ ΝΑ ΦΑΝΤΑΣΤΩ ΝΑ ΚΑΝΩ ΚΑΤΙ ΑΛΛΟ!

    ΝΑ ΠΕΡΝΑΕΙ Η ΩΡΑ ΜΕ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΚΑΤΙ ΑΛΛΟ! ΚΑΘΕ ΕΒΔΟΜΑΔΑ

    ΚΑΙ ΚΑΤΙ ΜΑΘΑΙΝΩ..ΑΠΟ ΑΥΤΑ ΚΥΡΙΩΣ!

    ΚΑΛΟ ΒΡΑΔΑΚΥ ΚΑΙ ΠΟΛΛΑ ΦΙΛΑΚΙΑ!

    • Αντωνία μου ελπίζω με καλή συνεργασία και με τη μαμά, να αναπτύξει με τον καιρό την αυτοπεποίθησή της! Το οτι είσαι κοντά της και την ενθαρρύνεις ήδη την βοηθά πολύ, είμαι σίγουρη.
      Φιλάκια και καλό ΣΚ!

  • DEMI:

    Μπράβο,μπράβο Άντρια για την επιλογή των βιωματικών δραστηριοτήτων!!Πιστεύω μεχρι το τέλος της χρονιάς να αλλάξουν συμπεριφορά (να βοηθηθούν προς το καλύτερο)τα παιδάκια της τάξης σου που ειναι επιθετικά και αυτά που παρουσιαζουν διάφορα προβλήματα συγκρούσεων.

    Μάλιστα μια και αγορασα ενα βιβλίο (''Το σώμα μου ''της Πόπης Βασσάλου και Σαραντούλα Μπάστα με δραστηριοτητες για παιδια 3-6),σήμερα ξεκινήσαμε δραστηριότητες με την μικρή για το σώμα (οσες ειναι για 3 ετών και κάποιες άλλες θα τις διαμορφώσω λίγο)Ετσι κοιτάξαμε σε μια σελίδα που είχε ενα προσωπακι ενος αγοριού με διαφορετικά συναισθήματα και την ρωταγα τι κάνει το παιδακι (απαντησεις ''γελάει-κλαιει-φωναζει -αυτα για αρχή!!!κατι να μαθαίνει!!

    φιλιά!!!

    • Demi μου είναι πάρα πολύ σημαντικό να διαβάζετε μαζί με το παιδάκι σου! Θα αγαπήσει το βιβλίο, θα καλλιεργηθεί η σκέψη της και θα οδηγηθεί αβίαστα και αυθόρμητα στην ανάγνωση και τη γραφή αργότερα. Μην ξεχνάς πως στα παιδάκια προ-ανάγνωση είναι ακριβώς αυτή η παρατήρηση των εικόνων στα βιβλία. Να την βοηθάς να αναζητά διάφορα στοιχεία μέσα από τις εικόνες και να της ζητάς να σου "διαβάζει" η ίδια ένα παραμύθι ξεφυλλίζοντάς το και αντλώντας πλροφορίες από τις εικόνες του.
      Να μου τη φιλήσεις γλυκά γλυκά!!!
      Καλό ΣΚ!

  • Καλησπέρα και πάλι από Θεσσαλονίκη…Μία διόρθωση μόνο: Η σειρά που σου πρότεινα (της Γ. Λάττα) είναι τελικά εκδόσεις Διάπλους.

    Καλό βράδι!

    • Βασιλική, χάρηκα τόσο με την πρότασή σου, κι όμως ακόμα δεν έχω καταφέρει να βρω στo internet αυτή τη σειρά! Θυμάσαι τους ακριβείς τίτλους? Βρίσκω άλλα βιβλία της Λάττα αλλά όχι αυτά..Αν μπορείς δώσε μου κι άλλες πληροφορίες!Από πού τα προμηθεύτηκες εσύ?
      Καλό ΣΚ!

  • ΣΟ&Phi:

    ΤΑ ΒΙΒΛΙΑ ΤΗΣ ΓΕΩΡΓΙΑΣ ΛΑΤΤΑ ΤΑ ΕΧΩ ΚΙ ΕΓΩ. ΕΙΝΑΙ ΚΑΤΑΠΛΗΚΤΙΚΑ, ΤΑ ΔΟΥΛΕΥΩ ΟΛΗ ΤΗ ΧΡΟΝΙΑ.

  • ΣΟ&Phi:

    ΤΑ ΒΙΒΛΙΑ ΤΗΣ ΓΕΩΡΓΙΑΣ ΛΑΤΤΑ ΕΙΝΑΙ ΚΑΤΑΠΛΗΚΤΙΚΑ. Η ΣΕΙΡΑ ΛΕΓΕΤΑΙ: ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΙΚΗ- ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ- ΔΙΑΠΟΛΙΤΙΣΜΙΚΗ ΑΓΩΓΗ. ΕΙΝΑΙ 8 ΒΙΒΛΙΑ ΠΟΥ ΠΩΛΟΥΝΤΑΙ ΞΕΧΩΡΙΣΤΑ ΣΤΑ ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΑ ΙΑΝΟΣ, ΠΑΡΑΤΗΡΗΤΗΣ ΚΑΙ ΜΑΛΛΙΑΡΗΣ. ΟΙ ΤΙΤΛΟΙ ΚΑΘΕ ΒΙΒΛΙΟΥ ΕΙΝΑΙ:

    1. ΔΕ Σ' ΕΧΩ ΦΙΛΗ (ΦΙΛΙΑ)

    2. ΘΑ ΜΟΥ ΜΑΘΕΙΣ ΝΑ ΠΕΤΑΩ; (ΦΟΒΟΣ)

    3. ΒΡΕΣ ΤΗ ΓΑΛΑΖΙΑ ΠΕΤΑΛΟΥΔΑ (ΑΥΤΟΠΕΠΟΙΘΗΣΗ)

    4. ΜΙΑ ΜΑΜΑ ΣΑΝ ΤΗ ΔΙΚΗ ΜΟΥ (ΑΥΤΟΝΟΜΙΑ)

    5. ΘΕΛΩ ΝΑ ΓΙΝΩ ΔΕΝΤΡΟ (ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΙΚΗ ΙΣΟΡΟΠΙΑ)

    6. ΖΕΙ ΣΕ ΟΣΑ ΣΟΥ ΑΦΗΣΕ ΓΙΑ ΝΑ ΤΟΝ ΘΥΜΑΣΑΙ (ΑΠΩΛΕΙΑ)

    7, ΜΗ ΜΑΛΩΝΕΤΕ, ΜΕ ΠΛΗΓΩΝΕΤΕ (ΕΝΔΟΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΚΕΣ ΣΥΓΚΡΟΥΣΕΙΣ)

    8. ΟΤΑΝ ΤΟ 7 ΣΥΝΑΝΤΗΣΕ ΤΟ ΔΕΚΑ (ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΟΤΗΤΑ)

    ΕΠΙΣΗΣ, ΜΠΟΡΕΙΤΕ ΝΑ ΤΑ ΠΑΡΕΤΕ ΚΑΤΟΠΙΝ ΠΑΡΑΓΓΕΛΙΑΣ ΑΠ' ΟΠΟΙΟ ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΟ ΘΕΛΕΤΕ. ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΔΙΑΠΛΟΥΣ

  • ΣΟ&Phi:

    ΠΡΟΤΩΠΟΡΙΑ, ΟΧΙ ΠΑΡΑΤΗΡΗΤΗΣ! ΣΥΓΝΩΜΗ ΚΟΡΙΤΣΙΑ, ΕΛΠΙΖΩ ΝΑ ΣΑΣ ΑΡΕΣΕΙ Η ΣΕΙΡΑ, ΕΜΕΝΑ ΜΟΥ ΕΛΥΣΕ ΤΑ ΧΕΡΙΑ…

  • ΣΟ&Phi:

    ΣΥΓΝΩΜΗ, ΔΕ ΣΥΣΤΗΘΗΚΑ: ΕΙΜΑΙ ΝΗΠΙΑΓΩΓΟΣ ΚΑΙ ΧΑΙΡΟΜΑΙ ΠΟΥ ΣΑΣ ΒΡΗΚΑ! ΕΛΠΙΖΩ ΝΑ ΤΑ ΛΕΜΕ ΣΥΧΝΑ.

    • Σοφία καλωσόρισες! Δε φαντάζεσαι πόσο χάρηκα με το τόσο κατατοπιστικό μήνυμά σου! Σ`ευχαριστώ πάρα πάρα πολύ! Αύριο κιόλας θα προσπαθήσω να πάω στον Ιανό ή να στείλω κάποιον δικό μου να μου πάρει τα πρώτα 2 βιβλιαράκια!!! Τρελαίνομαι για τέτοιου είδους βιβλία. Νομίζω οτι είναι τα πιο χρήσιμα και ενδιαφέροντα για τα παιδάκια μας!
      Φιλιά!!

  • Καταπληκτική η ιδέα με το ρολόι των συναισθημάτων!!!!!

    Θα την αντιγράψω φυσικά :)

    υγ. με συγκινεί η αγάπη που έχεις στα παιδιά.

    • Φτιάξε το ρολόι για τον Παύλο και θα δεις πως θα είναι πολύ ωφέλιμο και για τους δυο σας! Μπορείς να τυπώσεις το ατομικό ρολογάκι και να το ζωγραφίσει, γράφοντας πάνω τα συναισθήματα με λεξούλες ή να βρείτε μαζί εικόνες από περιοδικά και να τις κόψει ο ίδιος.
      Εμένα να δεις καλή μου πόσο με συγκινεί που φροντίζεις τόσο πολύ το παιδάκι σου! Εκεί άλλωστε οφείλεται και η Τρομερή του προσωπικότητα!
      Φιλιά πολλά!!!

  • ΣΟ&Phi:

    ΚΑΛΩΣ ΣΑΣ ΒΡΗΚΑ! ΧΑΙΡΟΜΑΙ ΝΑ ΓΝΩΡΙΖΩ ΣΥΝΑΔΕΛΦΟΥΣ ΜΕ ΑΓΑΠΗ ΓΙ' ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΠΡΟΣΦΕΡΟΥΝ! ΝΑ ΣΑΣ ΠΩ ΤΙ ΚΑΝΩ ΕΓΩ ΜΕ ΤΑ ΒΙΒΛΙΑ ΤΗΣ ΛΑΤΤΑ: ΕΠΕΙΔΗ ΔΙΝΩ ΜΕΓΑΛΗ ΣΗΜΑΣΙΑ, ΟΠΩΣ ΚΙ ΕΣΕΙΣ ΣΤΗ ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΙΚΗ ΑΝΑΠΤΥΞΗ ΤΩΝ ΠΑΙΔΙΩΝ ΚΑΙ ΓΝΩΡΙΖΟΥΜΕ ΒΕΒΑΙΑ ΟΤΙ Σ' ΑΥΤΟ ΑΠΑΙΤΕΙΤΑΙ Η ΣΥΜΠΡΑΞΗ ΤΩΝ ΓΟΝΕΩΝ, ΒΑΖΩ ΣΤΗ ΔΑΝΕΙΣΤΙΚΗ ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ ΕΚ ΠΕΡΙΤΡΟΠΗΣ ΚΑΠΟΙΑ ΒΙΒΛΙΑ. ΕΤΣΙ ΚΙ ΑΛΛΙΩΣ ΤΟ ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΟ ΜΠΟΡΕΙ ΚΑΛΙΣΤΑ ΝΑ ΔΙΑΒΑΣΤΕΙ ΣΕ ΠΑΙΔΙΑ (Η ΕΙΚΟΝΟΓΡΑΦΗΜΕΝΗ ΙΣΤΟΡΙΑ) ΚΑΙ ΣΕ ΓΟΝΕΙΣ (ΟΙ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΟ ΘΕΜΑ). ΝΑ ΔΕΙΤΕ ΠΩΣ ΕΧΕΙ ΑΛΛΑΞΕΙ Η ΣΤΑΣΗ ΤΩΝ ΓΟΝΕΩΝ ΣΕ ΠΟΛΛΑ ΘΕΜΑΤΑ ΚΑΙ ΜΑΛΙΣΤΑ ΧΩΡΙΣ ΝΑ ΜΠΑΙΝΩ ΣΤΗ ΣΥΧΝΑ ΔΥΣΑΡΕΣΤΗ ΘΕΣΗ ΝΑ ΜΙΛΩ ΑΤΟΜΙΚΑ ΜΕ ΚΑΘΕ ΓΟΝΕΑ, ΝΑ ΔΕΧΟΜΑΙ ΑΝΤΙΔΡΑΣΕΙΣ ΚΙ ΟΛΑ ΑΥΤΑ ΠΟΥ ΖΟΥΜΕ ΟΛΟΙ. ΦΙΛΙΑ!

    • Σοφία να είσαι καλά για τις συμβουλές σου! Ήδη αγόρασα το πρώτο βιβλιαράκι που βρήκα από την εξαιρετική σειρά. Τα υπόλοιπα είχαν κιόλας εξαντληθεί από τον Ιανό. Βρήκα το " Θα μου μάθεις να πετάω?" και έχω εντυπωσιαστεί! Πιστεύω πως θα βοηθηθώ κι εγώ από αυτά!
      Φιλιά!!!

  • ΣΟ&Phi:

    Ευχαρισστώ για τις χρησιμες συμβουλές, συνάδελφοι. Να΄'στε καλά!

Leave a Reply


Χρήστες Online
Papier-Mache