Βοήθειά μας…!
Φεβρουαρίου 11th, 2010
Πριν με τοποθετήσουν ως αναπληρώτρια σ`αυτό το νηπιαγωγείο,το Νοέμβριο, τα παιδιά είχαν περάσει ήδη από "πολλά χέρια". Αντικατέστησα μια έγκυο-συνάδελφο, αναπληρώτρια κι εκείνη, που έφυγε με άδεια. Είχε μείνει περίπου ένα μήνα με τα παιδιά. Στην αρχή της σχολικής χρονιάς όμως, Σεπτέμβριο και Οκτώβριο υπήρχαν εκεί 2 μόνιμες οι οποίες και συνταξιοδοτήθηκαν. Από ο,τι έχω μάθει ήταν αρκετά δύστροπες, θεούσες με την κακή έννοια, παλαιών αρχών κ.α
Ολημερίς λιβάνιζαν στο σχολείο και έκαναν μάθημα Κατηχητικού στα παιδιά.
Δυσκολευόμουν να το φανταστώ όλο αυτό το σκηνικό ώσπου μια ωραία πρωία, μέσα Νοέμβρη, συνέβη το εξής περιστατικό..
Ενώ προσπαθούμε να κάνουμε μια χειροτεχνία, κάποια αγόρια δημιουργούν πανικό. Φωνάζουν, πετάνε κάτω υλικά…γενικά είμαστε άνω κάτω κι εγώ τρελαμένη. Και ξαφνικά ακούω ψαλμούς από γλυκιά παιδική φωνούλα. Λέω "πάει μου`στριψε, ακούω ψαλμωδίες!"….Δεν μπορεί να συμβαίνει στ`αλήθεια!!
Αναζητώντας την πηγή του ήχου, βλέπω ένα από τα κοριτσάκια μου να κάνει ήσυχα-ήσυχα τη χειροτεχνία της, λέγοντας το τροπάριο. Έμεινα άναυδη. Στη συνέχεια έμαθα πως αυτή ήταν για 2 μήνες, η "πρωινή τους προσευχούλα". (εξ`ου και το "ΚΑΛΗΜΕΡΑ" που λέει στο τέλος) Της ζήτησα λοιπόν να μου το ξαναπεί για να το ηχογραφήσω..Αξίζει να την ακούσετε είναι! Κατάγεται μάλιστα από τη Μολδαβία και έχει μια ιδιαίτερη προφορά.
Όχι τίποτ`άλλο….δεν θα με πίστευε κανείς αν δεν είχα ντοκουμέντα 
(Εδώ που τα λέμε..το τί δεν έχουν τραβήξει αυτά τα παιδάκια!!!)
Posted in Παιδαγωγικά θέματα
Ο Ιησούς Χριστός νικά!
Παναγία βόηθα!
χαχαχαχα! και που να το άκουγες μετά και στην παρεούλα… από όλα τα παιδιά μαζί
Ο Χριστός κι η Παναγία!!!!!Απίστευτο!!!!Τι να πω??? Δεν έχω λόγια!!!Και τα παιδάκια που είναι αλλόθρησκα τι λένε??? Αυτά είναι!!!Ο σεβασμός στη διαφορετικότητα και στην ανεξιθρησκεία σε όλο του το μεγαλείο!!!
Εμείς λέμε ένα απόσπασμα από το «Πρωινό Άστρο» του Γιάννη Ρίτσου.
“Καλέ Θεούλη, εμείς είμαστε καλά.
Κάνε, καλέ Θεούλη, να ‘χουν όλα τα παιδάκια
ένα ποταμάκι γάλα, μπόλικα αστεράκια,
μπόλικα τραγούδια.
Κάνε, καλέ Θεούλη, να ‘ναι όλοι καλά,
έτσι που κι εμείς να μην ντρεπόμαστε
για τη χαρά μας”.
Η ιδέα μου είχε έρθει όταν είχα διαβάσει αυτό το άρθρο http://blogs.sch.gr/tgiakoum/archives/3446 .
Δέσποινά μου, οι νηπιαγωγοί εκείνες ένιωθαν πως ήταν κάτι σαν «ιεραπόστολοι» για τα αλλόθρησκα παιδάκια. Ήταν πράξη θεάρεστη για εκείνες, να τα προσηλυτίσουν.
Επίσης με το «Θεέ μου» που λέει, δεν περιορίζεται σε καμιά συγκεκριμένη θρησκεία. Βέβαια δεν έχω βρει κάποια άλλη σύντομη προσευχούλα για την ώρα του φαγητού. Αυτή που λέγαμε στον παιδικό σταθμό και τους λέω και φέτος είναι : » Έλα Χριστέ και Παναγιά και κάθισε κοντά μας κι ευλόγα το τραπέζι μας και όλα τα φαγητά μας. Να φάμε να χορτάσουμε και το όνομά σου να δοξάσουμε. Για το φαί, για τη χαρά, σ`ευχαριστώ Θεέ μου. Καλή όρεξη»
Εμείς λέμε την κλασσική πρωινή προσευχούλα «Κάθε πρωί και κάθε βράδυ Θεέ μου σε παρακαλώ, να μου φωτίζεις την ψυχή μου πάντα να κάνω το καλό. Σ`ευχαριστώ για τα λουλούδια, σ`ευχαριστώ για τα πουλιά, για την καλή μου τη μανούλα, τον πατερούλη, τη γιαγιά. (και τον παππού..συμπληρώνουμε)» Την ξεκίνησε η συνάδελφος που είναι σε άδεια και τη συνέχισα γιατί μου αρέσει και είναι και αρκετά παραδοσιακή.
Από την άλλη βρε Δέσποινα δεν μου αρέσει καθόλου η ιδέα να κατεβάζουμε εικόνες, να σταματάμε προσευχές κ.α Μπορούν πάντα να απέχουν όσοι είναι αλλόθρησκοι. Με το να σεβόμαστε την ελληνοθρησκευτική παράδοση δεν βλάπτουμε κανέναν. Νομίζεις οτι αν πηγαίναμε εμείς μετανάστες στην Τουρκία π.χ θα εφευρίσκανε οι Τούρκοι άλλη προσευχή για να μην περιθωριοποιηθούμε εμείς οι χριστιανοί? Παραείμαστε υποχωρητικοί και δεν χρειάζεται. Άλλο σε σέβομαι, άλλο καταργώ ο,τι είμαι και δεν είμαι για να νιώσεις καλά εσύ.
Είχα διαβάσει κι εγώ το άρθρο που έβαλες, από ένα θέμα που είχε ανοιχτεί στο pde. Μαρέσει σαν προσευχή αν και δε συμφωνώ με το τελευταίο κομματάκι. Νομίζω γεννά ενοχικά συναισθήματα. Το να «ντρεπόμαστε» που έχουμε χαρά είναι παρατραβηγμένο.
Σε φιλώ!
καλά το , τοις βασιλεύσι δεν παίζεται , πού ζούμε;;;;
ε μα έλα ντε! ακόμα και γω πριν 20+ χρόνια στο Κατηχητικό, «τοις ευσεβεύσι» το έμαθα. Ήταν και βασιλικές τρομάρα τους
Καλή Σαρακοστή, Βάλια μου!!!
αλή Σαρακοστή με υγεία-νηστεία και προσευχή, για να είμαι μέσα στο θέμα της ανάρτησης, χαχαχαχ!!!
παντως η μικρουλα εχει πολυ ωραια γλυκια φωνη….!!!
Ο Χριστός! Σώσον κύριε το λαό σου…….!!!
Είναι πραγματικά πολύ γλυκό παιδί, Αντωνία!:-)
xaxaxaxa!!!!!!poly asteio!!!!!!poly gelasa!!!!!den einai dynaton!nikas tis vasileysi..xaxa
Καλώς την Κικίτσα! Είδες? Φέτος ζω πράγματα και θαύματα
Γλυκιά μου άργησα να σου απαντήσω αλλά έπεσε δουλειά στο σχολείο και στο σπίτι και δεν προλάβαινα!Με προβλημάτισες με το «ντρεπόμαστε» και μ’έβαλες σε σκέψεις!Η αλήθεια είναι πως μ’αρέσει πολύ η εικόνα «ένα ποταμάκι γάλα, μπόλικα αστεράκια,μπόλικα τραγούδια».
Είναι μεγάλο θέμα, πάντως,η θρησκεία και νομίζω πως σε κάθε σχολείο θα πρέπει να ελίσσεσαι ανάλογα με τα παιδιά που έχεις. Φιλάκια!!!!
Δεσποινά μου καλημέρα! Σήμερα είμαι δυστυχώς αρρωστούλα και παρέμεινα σπίτι.. Μου άρεσε πολύ το ρήμα που χρησιμοποίησες. Ακριβώς αυτό χρειάζεται, να ελίσσεσαι! Να δίνεις ευκαιρίες έκφρασης, να δηλώνεις ποικιλοτρόπως την ανεξίθρησκη στάση σου αλλά και να τηρείς τα έθιμα και τις παραδόσεις του χριστιανισμού. Όπως γίνεται με τις θρησκευτικές γιορτές, κάποια έθιμα όπως π.χ της κυράς Σαρακοστής κ.α Κάθε εκπαιδευτικός λειτουργεί διαφορετικά και σύμφωνα με την προσωπικότητα και τις αξίες του.
Φιλάκια πολλά!
Σκέτη γλύκα η φωνούλα της μικρούλας!!!!
Και εμένα μου αρέσει το ποιηματάκι που εχει γράψει πιο πάνω η Δέσποινα, το έχουμε διαβάσει πολλές φορές σενα βιβλιο και αρέσει στην κορούλα μου!
Demi μου αν αρέσει στο παιδί τότε τα λόγια είναι περιττά!! Εκείνα αποφασίζουν! Φίλησέ μου την!