Μετά τα συναισθήματα και πάντα με κεντρικό άξονα τον άνθρωπο, είχα κατά νου να πιάσουμε τα περί υγείας.  Δοντάκια και υγιεινή διατροφή! Εδώ βέβαια κολλάει ωραιότατα το «δάσκαλε που δίδασκες και νόμο δεν εκράτεις» διότι καλά τα λέω στα παιδιά, τα εφαρμόζω όμως? χμ…..!

Ξεκινήσαμε με «δοντάκια » λοιπόν, γιατί ψάχνοντας για το υλικό που θα δουλεύαμε, βρήκα την πλέον κατάλληλη χειροτεχνία. «Το Χαρούμενο και το Λυπημένο δοντάκι». Σκοπός ήταν να γίνει  ομαλά η μετάβαση από τα «Συναισθήματα» που δουλεύαμε προηγουμένως. Την πρώτη μέρα διαβάσαμε το καταπληκτικό παραμύθι«Σοκολάκης και Ζαχαρούλα Τρυποδόντη«, συζητήσαμε, προβληματιστήκαμε, τσαντιστήκαμε (δύο από τα παιδιά ούρλιαζαν στην κυριολεξία, οτι αποκλείεται να κάνουν κακό στα δόντια τα γλυκά και θα τρώνε όσα θέλουν!)  και ύστερα φτιάξαμε τη χειροτεχνία μας.

Δυστυχώς γι`αυτήν δεν έχω κάποιο πατρόν γιατί την είδα σε κάποιο βιβλίο και κοιτώντας την, τη ζωγράφισα. Είναι πανεύκολο.Απλά σχεδιάζεις τα δοντάκια και τις οδοντόβουρτσες και τα παιδάκια κόβουν και κολλούν.

Στη συνέχεια διαβάσαμε το άλλο παραμύθι της Άννας Ράσελμαν (μα είναι δεν εκπληκτική αυτή η συγγραφέας?),»Ο Μάκης Ενζυμάκης και η Μάχη στο Στομάχι» . Μιλήσαμε για τη μεσογειακή διατροφή, διαβάσαμε μια παιδική εφημερίδα με αφιέρωμα στην παιδική διατροφή και ειδικότερα στο σωστό πρωινό και αποφασίσαμε να φτιάξουμε τη δική μας μεγάλη πυραμίδα διατροφής.Όλα τα παιδάκια έφεραν όσες εικόνες με τρόφιμα είχαν και το καθένα τις κόλλησε στα κατάλληλα σημεία της πυραμίδας.

Με όσες εικόνες έδειχναν ανθρώπους να τρώνε και όσες περίσσεψαν από ανθυγιεινές τροφές (τα πιο πολλά παιδιά έφεραν αποκόμματα από διαφημιστικά ψητοπωλείων), φτιάξαμε τον Πίνακα του «Σωστού» και του «Λάθους» τρόπου διατροφής.Και πάλι διαφωνήσαμε έντονα!!! «ΜΑ ΕΙΝΑΙ ΔΥΝΑΤΟΝ ΟΛΑ ΤΑ ΝΟΣΤΙΜΑ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΛΑΘΟΣ, ΚΥΡΙΑ?» Τί να κάνουμε βρε παιδιά…η ζωή είναι άδικη..( όχι δεν απάντησα έτσι.. Τους είπα πως είναι λάθος αν τρώμε ΜΟΝΟ αυτά ή πολύ συχνά).

Φυσικά ενημέρωσα από την πρώτη μέρα και τους γονείς, τους οποίους ακόμα ΠΑΛΕΥΩ να πείσω οτι τα δρακουλίνια, οι σοκολάτες και τα γλυφιτζούρια δεν είναι κατάλληλα για το δεκατιανό των παιδιών τους. Τους τόνισα την αξία της σωστής διατροφής για την ανάπτυξή τους και το πόσο σημαντικό είναι να μάθουν από αυτή τη μικρή ηλικία να προσέχουν τον εαυτό τους. Όλα αυτά με πολύ απλά ελληνικά και άλλους γονείς σε ρόλο μεταφραστή(δεν μιλούν ελληνικά οι περισσότεροι).Πολλοί με έγραψαν κανονικά και έστελναν τα παιδιά τους με τυρογαριδάκια και κρουασάν. Στα κρουασάν έκανα και λίγο τα στραβά μάτια, αλλά τα υπόλοιπα αναγκάστηκα να γίνω η κακιά της υπόθεσης και να τους τα κατασχέσω. Στο σχόλασμα περίμενα την ίδια τη μάνα για να της τα παραδώσω, λέγοντάς της πως τα απαγορεύω στο σχολείο και οτι είναι πολύ εύκολο να ετοιμάσει ένα τοστ στο παιδί ή αν δεν προλαβαίνει (?) να αγοράσει κάτι από το φούρνο απέναντι.(έλεος δηλαδή..!)Τόσο δύσκολο τους είναι ρε γ…… να καταλάβουν οτι αυτό που τους ζητάμε δεν είναι για το δικό μας καλό, αλλά για το καλό των παιδιών τους?Τι άλλο να πω…

Αγόρασα αφίσες για τις κατηγορίες λαχανικών και φρούτων από τις οποίες τα παιδάκιααντιγράφουν καθημερινά λεξούλες.

Σκοπεύω να τοιχοκολλήσω κι άλλη μία με όλα τα σπορ, γιατί αναφερθήκαμε στα ωφέλη της άθλησης. Οι ασκησούλες μας όλες αυτές τις ημέρες ήταν οι ακόλουθες :

Στην τελευταία εικόνα, τα κοριτσάκια έκοψαν τις μαγείρισσες-δαχτυλοφιγούρες και έπαιξαν κουκλοθέατρο. Διαβάσαμε επίσης κι άλλα βιβλία μεταξύ των οποίων «Η Ταρώ κι ο Ζαχαροζυμωμένος» και η «Πετρόσουπα» από την βιβλιοθήκη μου. Το τελευταίο ήταν ένα από τα αγαπημένα μου παραμύθια όταν ήμουν μικρούλα και το άκουγα σε μια από τις κασσέτες του Παραμυθά. Μπορείτε αν θέλετε να το ακούσετε εδώ!

Φυσικά ακούσαμε κι ένα σωρό όμορφα τραγουδάκια, δραματοποιήσαμε την ιστορία του Πρίγκιπα Λεμόνη και της όμορφης Κρεμμύδως, φτιάξαμε κούκλες με κρεμμύδια και λεμόνια, δημιουργήσαμε ένα δικό μας παραμύθι με τίτλο»Η Μυρτώ και τα μήλα» και το ηχογραφήσαμε, παίξαμε το «ενα λεπτό κρεμμύδι», χορέψαμε το «Μήλο μου κόκκινο» και πολλά πολλά ακόμα!!! Ήρθαν όμως οι Απόκριες κι έτσι αλλάζουμε θεματολογία από βδομάδα!!! Τρέχω να προλάβω να φτιάξω γιρλάντες για την τάξη! Να`ναι καλά η Spirou

Μια δική μου ιδέα που έπιασε πέρυσι και γι`αυτό  στρώθηκα να την εφαρμόσω και φέτος είναι η κατασκευή του προσωπικού μας τυχερού ημερολογίου! Στο βιβλίο «Το μυστικό»  έλεγε πως αν θες να πραγματοποιηθούν οι ευχές σου, δεν έχεις παρά να τις σκέφτεσαι συνεχώς, να τις κάνεις εικόνα και να τις κοιτάς όσο πιο πολύ μπορείς. Πάνω από όλα φυσικά, να πιστεύεις απόλυτα οτι θα πετύχεις αυτά που ονειρεύεσαι!!!

Είπα λοιπόν να κάνω ένα κολάζ από εικόνες, λέξεις και φράσεις σχετικές με τις ευχές μου για τη χρονιά που έρχεται. Το παρακάνουμε εννοείται στις ευχές

Με κολάζ των εικόνων σε σκληρό χαρτόνι, μια φωτογραφία μας και ένα απλό ημερολόγιο (ποιημάτων) στο κάτω μέρος, έχουμε το ολόδικό μας τυχερό ετήσιο ημερολόγιο! Το κοιτάζουμε καθημερινά και έτσι έλκουμε σαν μαγνήτες  όλα αυτά που ποθούμε, ώστε να μας συμβούν.

Και ΝΑΙ τότε ολόκληρο το σύμπαν συνωμοτεί!

Αν σας αρέσει σαν ιδέα, δοκιμάστε το! Αν πάλι δεν τα πιστεύετε όλα αυτά ή βαριέστε τις χειροτεχνίες, διαλέξτε ένα από τα πολλά ημερολόγια που κυκλοφορούν στο εμπόριο αυτές τις μέρες. Σήμερα αγόρασα όπως κάθε χρόνο το αγαπημένο μου «Ημερολόγιο συναισθηματικής νοημοσύνης».

Έχει αρκετό χώρο για να γράφεις στην κάθε μέρα, ενώ το «365 μέρες με το μικρό Νικόλα» παρόλο που το ήθελα πολύ  είχε ελάχιστο διαθέσιμο χώρο..  Όσο για τη Μαριλίτσα ένα  είναι το ημερολόγιο!!!! Snoopy 2010 , το είδα και σνουποχαμογέλασα που τη σκέφτηκα!

Πάντως ο,τι ημερολόγιο κι αν φτιάξετε ή διαλέξετε εύχομαι να έχετε και να έχουμε όλοι μια υπέροχη χρονιά!

Και συνεχίζουμε…..!

Αγιοβασιλάκι

Αγιοβασιλάκι με σάκο (καραμελίτσα inside )

πατρόν για το αγιοβασιλάκι (paper toy)

δεντράκι δώρο έκπληξη για τα παιδιά

λιχουδίτσες μέσα στο δεντράκι!

(το μισό) πατρόν για το δεντράκι

Μόλις τελείωσα τα 23 δεντράκια για να τα δωρίσω αύριο στα παιδιά μου! Χαλάλι η κούραση για τη χαρά που θα κάνουν!!!!

Η φάτνη μας – ομαδική εργασία (από φωτοτυπίες που κατέβασα από το blog της Ευδοκίας)

Ευχαριστούμε αστροπελέκι!

Αγγελουδάκι και Άγιος Βασίλης

πατρόν για το αγγελουδάκι και τον Αϊ Βασίλη

Χριστουγεννιάτικα δεντράκια – κολάζ

Είναι πάρα πολύ απλά να φτιαχτούν που μάλλον δεν χρειάζεται να πω κάτι παραπάνω. Αν χρειάζεστε όμως κάποιο επιπλέον πατρόν ή οδηγίες εδώ θα είμαι!!

Σας φιλώ!!

Φθινοπωρινά δεντράκια με αληθινά φύλλα….

και καρτούλα φθινοπωρινή για χρωμάτισμα και ο,τι στόλισμα σκεφτούμε μαζί με τα παιδιά..

Αποθηκεύστε την για το αρχείο σας!!

Τυπώνουμε την εικόνα σε μέγεθος μισής Α4, κόβουμε και κολλάμε σε κανσόν που διπλώνουμε σε καρτούλα και τα παιδιά ζωγραφίζουν και στολίζουν όπως θέλουν. Στο εσωτερικό της μπορούμε να κολλήσουμε ένα σχετικό ποιηματάκι ή ο,τι άλλο μας αρέσει. Εμείς κολλήσαμε το παρακάτω ποιηματάκι..

«Φθινόπωρο φτάνει.

Τα φύλλα όλο πέφτουν.

Θα πάνε ταξίδι

πολύ μακρινό,

το ένα στη στέγη,

το άλλο στον κήπο,

το τρίτο σε κάποιο

μικρούλι σχολειό.»

ΦΙΛΙΤΣΑ ΧΑΤΖΗΧΑΝΝΑ

Μια χειροτεχνία που εντάσσω πάντα στην ενότητα «το σώμα μου-ο εαυτός μου» είναι το κολάζ προσώπων. Κόβω από την προηγούμενη μέρα ματάκια, μύτες και χείλη από περιοδικά και τα αφήνω ελεύθερα να κάνουν τις συνθέσεις. Τα παιδάκια που δείχνουν περισσότερο ενδιαφέρον, κόβουν τα ίδια λωρίδες από χρωματιστά χαρτιά περιοδικού και τα κολλούν, ως μαλλιά.

Εναλλακτικά, μπορούμε να τους δώσουμε τα ρούχα που κόψαμε από σελίδες περιοδικών και να τα προτρέψουμε να ζωγραφίσουν το κεφάλι, τα χέρια και τα πόδια.  Φυσικά μπορούμε να φανταστούμε πολλές ακόμα συνθέσεις.Είναι μια δραστηριότητα που αρέσει πολύ ακόμα και στα πιο μικρά παιδάκια.

Παρατηρήστε τα γένια και τα μουστάκια στις εργασίες των αγοριών!!

Αγαπώ πολύ τα παρουσιολόγια-σπιτάκια γιατί αισθάνομαι πως δίνουν στα παιδιά την αίσθηση οτι το σχολείο είναι το δεύτερο σπίτι τους και όλη η τάξη μας, μια μεγάλη οικογένεια.

Κι έτσι από τα παραθυράκια ξεπροβάλλουν οι …Άρμπα, Ραουέν, Λαχά, Ολίβια, Μαρτίν, Γκαμπριέλα, Αλάα, Γκεράλντο, Τάρεκ, Πάολο,Εβισέντ… και τα άλλα παιδάκια με τα πιο κοινά ονόματα. Έχω παιδάκια από Τυνησία, Αβγανιστάν, Αλβανία, Μολδαβία και πολλές ακόμα χώρες.  Μάζευα τη σειρά «Κούκλες του Κόσμου» της Deagostini για να τις δείξω στα παιδιά και τελικά τις έχω ολοζώντανες μπροστά μου!!!

Δημιουργίες από το προηγούμενο Σαββατοκύριακο! Λόγω θεμάτων αλλά και χρωμάτων, θυμίζουν Φθινόπωρο. Το πρώτο, με τη Μαίρη Πόππινς δε λέω να το βγάλω. Είναι απλά το πιο αγαπημένο μου κουμπί που το μετέτρεψα σε μενταγιόν και το κούμπωμά του είναι ακόμα ένα δεμένο κουμπί, με μια θηλίτσα.

Το δεύτερο, φτιάχτηκε με μια κουκλίτσα από polly poket (τα θυμάστε?) που απέκτησε αξεσουάρ μια ομπρελίτσα και μια τσαντούλα που είχα φυλλαγμένα στο κουτί με τους θησαυρούς μου.

Το τρίτο είναι φτιαγμένο από χαρτοπολτό και με ντεκουπάζ το «φιλί» του klimt. Κουμπώνει με ένα κουμπάκι σε σχήμα χειλιών λόγω του θέματος του.

Αυτό το ΣΚούκι τεμπελιάζω αν και κατάφερα να βάψω επιτέλους μετά από καιρό τα μαλλιά μου- μόνη μου όπως πάντα εννοείται γιατί μισώ τα κομμωτήρια- και να φτιάξω και πάλι το νόστιμο κεκάκι μου! Και για αύριο προβλέπεται μπόλικη μαγειρική.  Ζεστή κοτόσουπα και αφράτα τυροπιτάκια με φύλλο σπιτικό, έτσι για να υπάρχουν. Πολλή βροχή βρε παιδί μου. Δεν σου κάνει αίσθηση να βγεις.

Είναι πολύ ωραία όμως να κοιμάσαι υπό τον ήχο της..

Καλή σας νύχτα!!!