Archive for the ‘Διάφορα’ Category

Η spirou μου παρέδωσε τη σκυτάλη του παιχνιδιού ” 10 πράγματα για μένα” και μιας και μ`αρέσουν πολύ κάτι τέτοια παιχνιδάκια, δεν χάνω ευκαιρία και….ξεκινώ!

1. Όταν ήμουν μικρή, ήμουν μελαγχολικό παιδί. Αισθανόμουν πιο κοντά μου τον παππού και τη γιαγιά και δεν μου άρεσε να είμαι στο δικό μου σπίτι. Φώναζα τους γονείς μου με τα ονόματά τους αντί για “μαμά” και μπαμπά”. Άλλωστε εκείνοι ήταν πάντα απασχολημένοι ενώ ο παππούς μου, μου έλεγε απίστευτες ιστορίες και περνούσε όλο το χρόνο του μαζί μου. Στα παιχνίδια με τα άλλα παιδιά, είχα αρχηγικές τασεις αλλιώς απείχα Είχα παντα μια “κολλητή” για να νιώθω σαν αδερφή μου, ώσπου απέκτησα κανονική αδερφή στα 10 μου και πήρε το ρόλο που της ανήκε. Δεν έκανα ποτέ φασαρία και γενικά δεν έκανα ζημιές. Μια φορά μόνο,όταν ήμουν 4-5, πήρα τα αυγά της καναρίνας μας νομίζοντας οτι και αυτά μαζεύονται σαν της κότας και ένιωσα τις χειρότερες τύψεις της ζωής μου όταν έσπασαν στα χέρια μου.  Κωμικοτραγικό. Έκλαιγα για μέρες.

2.  Ερωτεύτηκα για πρώτη φορά στα 2,5 στο προνήπιο και από τότε είμαι συνεχώς ερωτευμένη.  Δεν μπορώ να ζήσω χωρίς αυτό το συναίσθημα για το οποίο δε χρειαζόμουν καν ανταπόκριση, μου άρεσε να ζω τον μύθο που δημιουργούσα. Με χαρακτηρίζει γενικά η ένταση και το πάθος στα συναισθήματά μου, από τον έρωτα μέχρι ..το άγχος! Στον έρωτα το θεωρώ προτέρημα γιατί έτσι δεν φθείρουν τη σχέση μας τα χρόνια που περνούν και ο ενθουσιασμός παραμένει, αλλά ως προς το άγχος και καποιες φοβίες οδηγούμαι σε σημείο πανικού, πράγμα που με κουράζει κι εύχομαι να τιθασεύσω ωριμάζοντας.

3. Από το Γυμνάσιο και ύστερα η ανάγκη αυτογνωσίας με έκανε να ασχοληθώ με την ψυχολογία. Ξεκίνησα από τα γνωστά βιβλία του Λεό Μπουσκάλια και μετά διάβασα σχεδόν τα πάντα για τον Freud, που θαυμάζω όσο καμιά άλλη προσωπικότητα. Με γοητεύει πολύ αυτή η “έρευνα” του ψυχικού κόσμου και πιστεύω πως καθένας μας είναι τόσο πολύπλοκος και μοναδικός που είναι μάταιο να περιμένει από άλλους να του δείξουν το δρόμο του. Τουτέστιν θεωρώ πως και οι ψυχολόγοι δεν είναι σε θέση να βοηθήσουν κανέναν άλλο, πέραν… του εαυτού τους. Από το ενδιαφέρον μου για τον άνθρωπο και τα συναισθήματά του, πηγάζει και το ενδιαφέρον μου για την φιλοσοφία (Πλάτωνας, Νίτσε)την αστρολογία και τη λογοτεχνία. Γενικά διαβάζω αρκετά και πρν τελειώσω ένα βιβλίο ψάχνω για το επόμενο. Δεν το θεωρώ “κουλτούρα”, αλλά απαραίτητα ταξίδια μυαλού για αναζήτηση κάποιων απαντήσεων, ηρεμίας και ωρίμανσης.

5.  Έχω την ανάγκη να γράφω. (Και)από αυτή την ανάγκη ξεκίνησα το μπλογκ.Έχω 12 ημερολόγια από το δημοτικό ως σήμερα. Έχω πει πως αν θέλει ο Θεός και φτάσω να γίνω γριούλα, θα τα κάψω μια μέρα στο τζάκι για να σβήσω τα ίχνη.

6. Μου είναι αδύνατον να μην βοηθήσω κάποιον που με χρειάζεται. Η αγάπη μου για τα ζώα σε σχέση με αυτό, με κάνουν να στεναχωριέμαι τρομερά για τα αδέσποτα και ονειρεύομαι να είχα τη δυνατότητα να φτιαξω έναν χώρο όπου θα μάζευα όλα όσα βρίσκονται στο δρόμο μου. Το έχω κάνει στο βαθμό που μπορώ. Αυτούς που κακομεταχειρίζονται τα ζώα τους θεωρώ από τα πιο απεχθή είδή ανθρώπων. Επίσης εξοργίζομαι που πουλάνε ζώα στα pet shop, και είμαι της άποψης πως αν κάποιος φιλόζωος θέλει να αποκτήσει κατοικίδιο,  το μόνο που έχει να κάνει είναι μια βόλτα στη γειτονιά ή στη φιλοζωική για να σώσει μια ψυχή, αντί να ενισχύει το εμπόριο ζώων.

7. Είμαι αρκετά μοναχικό άτομο. Μου αρέσει το σπίτι μου, τα πράγματά μου και η ησυχία μου. Βαριέμαι απίστευτα τα club και τα πάρτυ. Δεν μου αρέσουν οι συχνές κοινωνικές επαφές και ..δυστυχώς δεν πιστεύω στις αγνές προθέσεις των ανθρώπων επειδή χαμογελούν ή μου μιλάνε ωραία. Λειτουργώ με το ένστικτο και δίνω όλη μου την προσοχή στη μή λεκτική επικοινωνία. Οι αναγκαστικές σχέσεις με φθείρουν. Δεν είμαι καλή ηθοποιός και αν δεν συμπαθώ κάποιον, θα φανεί.Η αληθινή φιλία ίσως και να είναι εφικτή, αλλά δεν την έχω συναντήσει.. Ούτε ξέρω και κανέναν που τα κατάφερε. Ο Νίτσε έλεγε πως όλες οι ανθρώπινες σχέσεις είναι ανταγωνιστικές. Εγώ προσθέτω και το συμφέρον.  Δεν με ενδιαφέρει να έχω απλά για παρέα κάποιον, θέλω να με αγαπούν με τις παραξενιές μου, να σέβονται την ελευθερία μου να μην βγαίνω κάθε τόσο για καφέ μαζί τους, και να κατανοούν οτι μπορεί λόγω αφραγκιάς να μην τους έκανα σούπερ δώρο στο γάμο τους και να μην παρεξηγούνται ακόμα και αν δεν πάω σε αυτόν επειδή ήμουν διακοπές. (πρόσφατο παράδειγμα)Δεν υπάρχουν πρέπει στις υγιείς και ουσιαστικές σχέσεις, υπάρχει αγάπη που σημαίνει την πλήρη αποδοχή του άλλου, όπως είναι.

8. Μόλις φέτος κατάφερα να ανακαλύψω την καλλιτεχνική πλευρά του εαυτού μου γιατί τόσα χρόνια που ζούσα στο πατρικό μου, δεν υπήρχαν περιθώρια έκφρασης. Εκτός των κατασκευών που δοκιμάζω, μου αρέσει πάρα πολύ να μαθαίνω καινούριες συνταγές και να τις ετοιμάζω. Νιώθω περήφανη όταν πετυχαίνουν και τις καταγράφω στο βιβλίο συνταγών μου.

9. Δεν είμαι φεμινίστρια και δεν πιστεύω στην ισότητα-παγίδα των δύο φύλων.Εάν ο άντρας και η γυναίκα ασχολούνται με ίδιους ρυθμούς εργασιακά, τότε το βάρος που πέφτει στη γυναίκα είναι σαφώς μεγαλύτερο λόγω οικογένειας και φροντίδας του σπιτιού, για τα οποία είναι βασικά εκείνη υπεύθυνη. Για να υπάρχει ισορροπία στην οικογένεια πρέπει να υπάρχει μοίρασμα ευθυνών. Πιστεύω οτι και οι δύο θα πρέπει να είναι οικονομικά ανεξάρτητοι αλλά το ωράριο και οι συνθήκες εργασίας δεν μπορεί να είναι όμοια. Επίσης καμιά γυναίκα δεν αντέχει να μετατρέπεται τελικά σε “άντρα του σπιτιού”.  Όλες έναν πρίγκιπα ονειρευόμαστε και του δίνουμε και πολλά περιθώρια απόκλισης από αυτό το ρόλο του “τέλειου”, αρκεί να μην φτάσει η ώρα που θα κρυφτεί πίσω από τη φούστα μας.

10.  Λατρεύω τη δουλειά μου και χαίρομαι που τελικά δεν πέρασα ψυχολογία παρά λίγα μόρια. Υπάρχουν ωστόσο κάποια πράγματα σε αυτήν που με κουράζουν και με θυμώνουν, όπως και τους πιο πολλούς συναδέλφους.  Το βασικότερο είναι “οι γονείς”. Όχι οι λίγοι, καλοί και συνεργάσιμοι γονείς, αλλά οι πολλοί και προβληματικοί γονείς. Που αποποιούνται το ρόλο τους, περιμένοντας από εσένα και την νταντά τα πάντα σε σχέση με το παιδί τους, που σκοτώνονται στο σπίτι μεταξύ τους και μετά δεν καταλαβαίνουν γιατί το παιδί έχει προβλήματα συμπεριφοράς και πάνε να βγάλουν εσένα άχρηστη. Που νομίζουν πως “άλλη καμιά δεν γέννησε παρά η Μαριά το Γιάννη” και σου σπάνε τα νεύρα επειδή το μικρό τους έχασε την γόμα souvenir from Canada, ή στεναχωρήθηκε που είπες μπράβο σε άλλο παιδάκι και όχι στο δικό τους κ.ο.κ. Και θες να τους ουρλιάξεις οτι τα παιδιά θέλουν ΓΟΝΕΙΣ, αγάπη και ισορροπημένη οικογένεια και ΟΧΙ ψυχολόγους, οι δασκάλους- μάγους.  Στο ιδιωτικό δεν είχα αυτό το δικαίωμα να πω αλήθειες, θα τους τα πω όμως μαζεμένα όταν διοριστώ! Το δεύτερο και λιγότερο σημαντικό που με ενοχλεί είναι ο ανταγωνισμός μεταξύ προσωπικού και η παλαβομάρα κάποιων συναδελφων. Γενικά, τα ιδιωτικά σχολεία είναι χάλια γιατί και τα 2 αυτά ενοχλητικά πράγματα, είναι στον ύψιστο βαθμό.

Αυτά είχα να καταθέσω χωρίς φόβο και πάθος

Προσκαλώ με τη σειρά μου τον microsurfer και την marilia να συνεχίσουν αν θέλουν το παιχνίδι, γράφοντας 10 πράγματα για τον εαυτό τους!

Καλό ΣΚ να έχουμε!

Τις προηγούμενες μέρες -τις δύσκολες, μετά διακοπών ημέρες- καθώς ζεσταινόμουν, νοσταλγούσα τη θάλασσα και παράλληλα βρισκόμουν σε φάση ενδοσκόπησης(συνηθισμένη για μένα κατάσταση) μου ήρθε η ιδέα να φτιάξω έναν πίνακα, με την τεχνική του κολάζ. Είναι μια τεχνική που αγαπώ ιδιαίτερα και γνώρισα για πρώτη φορά σε μάθημα καλλιτεχνικών στη σχολή. Από τότε συνήθιζα να κάνω κολάζ μαζί με τα παιδάκια στο νηπιαγωγείο, στα πλαίσια κάποιας θεματικής ενότητας. Το διασκεδάζαμε πάρα πολύ καθώς είναι εξαιρετικά δημιουργικό και ευχάριστο σαν ομαδική δραστηριότητα. Είχα όμως τον καημό να δημιουργήσω και κάτι δικό μου, πιο πολύ για να δω την αποκάλυψη του εσωτερικού μου κόσμου επι πίνακι. Τα στάδια για ένα τέτοιο κολάζ είναι τα εξής :
– Μαζεύουμε κοντά μας όσα περιοδικά διαθέτουμε τη δεδομένη στιγμή στο σπίτι μας. Συγκεντρώνουμε επίσης τα απαραίτητα υλικά, ψαλίδι, κόλλα χειροτεχνίας και μια επιφάνεια για να κάνουμε το κολάζ.
-Σκεφτόμαστε το θέμα που θα έχει το έργο μας ή ξεφυλλίζουμε τα περιοδικά και παίρνουμε ιδέες.
-Στη συνέχεια αναζητούμε από τα περιοδικά, εικόνες, χρώματα, σχέδια ή ο,τι άλλο ταιριάζει στο έργο που θέλουμε να δημιουργήσουμε.
-Κόβουμε σε σχήματα που να μπορούν να ταιριάξουν ώστε η εικόνα να φαίνεται συνεχής και να μη δημιουργούνται κενά ή άσχημες γωνίες.
-Τοποθετούμε τα κομμάτια που κόψαμε στην επιφάνειά μας, χωρίς κόλλα αρχικά και όταν δούμε πως το αποτέλεσμα μας ικανοποιεί, τότε προχωράμε στο κολάζ.

Το σκηνικό του πίνακά μου είναι όπως βλέπετε, καλοκαιρινό. Αυτή την εποχή όλα τα περιοδικά, και ένθετα εφημερίδων είναι γεμάτα από καλοκαιρινά θέματα και είναι εύκολο να βρεις εικόνες για κάτι τέτοιο. Ήθελα να δημιουργήσω αμμουδιά και θάλασσα, ώστε να κολλήσω και κάποια κοχύλια που μάζεψα. Το υπόλοιπο σκηνικό προέκυψε από τη συλλογή εικόνων που μου έκαναν “κλικ” και οι πλανήτες, στον “ουρανό” του πίνακά μου προήλθαν από περιοδικό αστρολογίας. Η τελική σύνθεση μοιαζεί να είναι μια πιστή περιγραφή του ασυνείδητού μου. Το έχω ήδη κρεμάσει στον τοίχο και χαλαρώνω πολύ καθώς τον κοιτώ.
Αν δεν το έχετε κάνει ποτέ, δοκιμάστε το, μόνοι ή με παιδιά. Μόνο να έχετε κοντά σας και ένα καλαθάκι σκουπιδιών, γιατί τα άτιμα τα αποκόμματα σκορπίζονται παντού.

Καλές συνθέσεις!

Για την γρίπη των χοίρων, βουίζει ο τόπος.  Για την παπιερίαση δε μιλάει κανείς! Και όμως! Κολλάει άμεσα και ..ύπουλα!

Πρώτα γνωρίζεις την papiera, θαυμάζεις τα έργα της και μετά από λίγο καιρό αρχίζεις να έχεις ..παπιεροσυμπτώματα!!

Παρατηρείς πως πλέον βλέπεις τις εφημερίδες με άλλο μάτι…μαζεύεις -έτσι για να βρίσκονται βρε παιδί μου λες- διάφορα ανακυκλώσιμα υλικά και ψαχουλεύεις ντουλάπια κι αποθήκες να βρεις χαρτοταινίες και σύρματα.. Και μια μέρα, η παπιερονόσος εκδηλώνεται!! Χωρίς να το καταλάβεις, στρώνεσαι και φτιάχνεις το πρώτο σου παπιέ! Το παρακολουθείς να στεγνώνει, το χαϊδολογείς για να γίνει καλό παπιεδάκι και μέχρι να το βάψεις έχεις κιόλας δεθεί. Το χαζεύεις έτοιμο και στολισμένο και το καμαρώνεις!
Είναι η πιο ιδιάζουσα σχέση, στην ως τώρα ζωή σου. Και αυτο το παπιέ είναι το πιο σπουδαίο του κόσμου επειδή είναι το δικό σου! Και φυσικά επειδή είναι ..το πρώτο σου.

Μόνο που σαν παπιεδάκι κι αυτό,  ζητά σε λίγο καιρό ένα (χμ..)αδερφάκι κι έτσι στρώνεσαι ξανά έχοντας πια μάθει πως είναι να παπιενοσείς!

Έτσι λοιπόν, η φίλη μας Μαριλία δεν πρόσεξε τις παρέες της με παπιε-φορείς του διαδικτύου, τη δασκάλα papiera και του λόγου μου, και έκανε τα δικά της παπιεδάκια! Το πρώτο βαφτίστηκε Φρόσω, από την νονά papiera.

Το δεύτερο είχα τη χαρά να το βαφτίσω εγώ και μιας και βγήκε φιλόμουσο, ονομάστηκε Μέλπω εκ της μούσας Μελπομένης παρακαλώ!

Δείτε τα στο blog της!

Να μας ζήσουν!!!

Quiz : Τί κοινό έχουν τα πατατάκια και τα παπιέ?

Κανείς δεν μπορεί να δοκιμάσει μόνο ένα!

Σας φιλώ!

Η συνέχεια ……..!!!!!
ΑΠΛΑ ΑΠΙΣΤΕΥΤΟΣ!!! Ειδικά στο “Έλα μου” που είναι το all time αγαπημένο μουυ!!

Ήταν τόσο δυνατές οι στιγμές που ακόμα το μυαλό μου είναι εκεί..
Αν και …. τίποτα δεν μπορεί να συγκριθεί με τις φορές που ο Σάκης τραγουδά “Το χρόνο σταματάω” και διαλέγει ένα κορίτσι από το κοινό……
Τοτε τα συναισθήματα απλά δεν περιγράφονται……
7 λεξούλες θα σκεφτείτε…”Αχ και να ήμουν στη θέση της”…
Αξίζει να το δείτε και να …αναστενάξετε ελεύθερα!!

(στιγμιότυπο περσινής συναυλίας στην Κύπρο)

Είμαι Ρουβίτσα!!! Με πολλά πολλά χρόνια προϋπηρεσία! Για την ακρίβεια 14!
Τότε βεβαία το δωμάτιό μου ήταν έτσι :
Έβλεπα ένα τετραγωνικό εκατοστό και έψαχνα φωτογραφία να το καλύψω..

Κάποια πράγματα λοιπόν όσα χρονιά κι αν περάσουν παραμένουν σταθερά και ακλόνητα! Δεν υπάρχει λοιπόν περίπτωση ακόμα και σήμερα να μην σπεύσω να τον δω στις εμφανίσεις του. Όσο ο Σάκης τραγουδά live εγώ αισθάνομαι αιώνια έφηβη! Όλα, εκείνες τις στιγμές, είναι ακριβώς όπως τότε..
Η συναυλία του για το περιβάλλον, στο Καλλιμάρμαρο Στάδιο την Τετάρτη, ήταν συγκλονιστική. Ο Σάκης έδωσε τον καλύτερο εαυτό του, ευχαριστώντας επανειλημμένα το κοινό για τη θερμή του ανταπόκριση, την ενθουσιώδη συμμετοχή και την αγάπη που έδειχνε γι`αυτόν, καθ`όλη τη διάρκεια της βραδιάς. 40.000 άνθρωποι έστελναν κύματα απίστευτης αγάπης και θετικής ενέργειας. Αξίζει να σημειωθεί η κορυφαία στιγμή κατα την οποία στράφηκε προς τον ουρανό, στέλνοντας το δικό του συγκινητικό “Αντίο” προς τον Michael Jackson, αφού τραγούδησε πρώτα δύο δικά του τραγούδια. Το “Billy Jean” και το “Earth”.

Μερικά πολύτιμα βίντεο-αποσπάσματα από τη μαγική συναυλία του Σάκη στο Καλλιμάρμαρο στάδιο την 1/7/2009!

Έπεται και συνέχεια…!

Κυριακή πρωί.. Αφήσαμε τον ήλιο να ανέβει πιο ψηλά στον ουρανό από ο,τι τις άλλες μέρες -τις καθημερινές- πριν ξυπνήσουμε από ύπνο γλυκό. Η μέρα ζεστή, ολόφωτη και δροσερή. Ίσως να φόρεσε τα καλά της για να γιορτάσει που είχε την τιμητική της. 21 Ιουνίου. Η μεγαλύτερη ημέρα του έτους.Επίσημη αρχή καλοκαιριού!
Εμείς γεμάτοι σχέδια και βιάση, για να την αξιοποιήσουμε όσο το δυνατόν περισσότερο..
Οι απαραίτητες προετοιμασίες πριν την κοντινή απόδραση για μπάνιο. Να ετοιμάσουμε την τσάντα για την παραλία με δροσερό νεράκι, να ρίξουμε λίγο φαγητό στα ψαράκια μας στη λίμνη και……. ιδού το θαύμα που αντικρίσαμε..

Εν μια νυκτί… φανερώθηκε το πρώτο άνθος από τα νούφαρά μας. Πανέμορφο, δροσερό, σαγηνευτικό σαν παραμυθένιο…
Μα πότε πρόλαβε να ανθίσει και να πάρει τέτοιες διαστασεις αυτό το εντυπωσιακό λουλούδι? Μείναμε να το κοιτάζουμε με δέος μαγεμένοι από την ανυπέρβλητη ομορφιά του. Μεθυσμένοι απ`τη χαρά και περήφανοι που το μεγαλώσαμε τόσους μήνες μέσα στη λίμνη μας και έφτασε η ώρα να το καμαρώσουμε στις δόξες του..Ώσπου τρέξαμε να πάρουμε τη φωτογραφική μηχανή και να το φωτογραφίσουμε μήπως δεν προλάβουμε και μας εξαφανιστεί εξίσου μαγικά όπως εμφανίστηκε…
Αργά το απόγευμα, έχοντας χορτάσει ήλιο και θάλασσα, επιστρέψαμε στο σπίτι και σαν παιδιά που λαχταρούν να βρεθούν κοντά στο καινούριο τους δώρο, τρέξαμε στη λίμνη να δούμε… αν είναι ακόμα εκεί…
Κι εκείνο ήταν… μα νύσταξε καθώς φαίνεται και είχε ήδη αποκοιμηθεί….

Καληνύχτα παιδιά..Αύριο πάλι…

Δεν είναι υπέροχη η ζωή;