Λοιπόν…….

Ξυπνάτε ξαφνικά σ’ένα πολύ σκοτεινό δωμάτιο……

Το δωμάτιο είναι τεράστιο, θα έλεγα καλύτερα σαν ένα μεγάλο σπίτι χωρίς μεσοτοιχίες…

Δεν ξέρετε γιατί και πώς είστε εκεί μέσα……Καταλαβαίνετε ότι τα ρούχα που φόρατε δεν είναι δικά σας…….Είστε πάρα πολύ ιδρωμένοι παρ’ολο που το δωμάτιο ειναι κρύο και τα ρούχα που φοράτε ελαφριά…..Θέλετε να φωνάξετε μα φοβάστε να το κάνετε…νομίζετε πως κάποιος θα ακούσει οτι ξυπνήσατε και θα έρθει να σας κάνει κακό…..

Μένετε λοιπόν αγχωμένοι μέσα στην ένταση προσπαθώντας να εξηγήσετε κάτι, έστω και το παραμικρό μα τίποτα δεν φτάνει τη λογική σας…..

Όπως είπα και πριν το δωμάτιο είναι πάρα πολύ σκοτεινό…Όμως στο βάθος αρκετά μακριά ένα μικρό φως απαλύνει το απόλυτο σκοτάδι από τη χαραμάδα μιας πόρτας…

Θέλετε να πάτε εκεί,έστω για ένα δευτερόλεπτο…

Κάτι μέσα σας σας λέει για εκεί….κάτι μέσα σας σας κάνει να ξεκινήσετε για εκείνο το φώς…Νιώθετε πως εκεί μέσα κάθεται ένα και μόνο ένα άτομο το οποίο αγαπάτε και οτι αυτό το άτομο έχει έρθει εκεί για ένα και μόνο σκοπό…όχι για σας λυτρώσει μα για να σας πει μία και μόνο μία λέξη και μετά να χαθεί…Δε σας πειράζει όμως αυτό…εσείς απλά θέλετε να ακούσετε αυτή τη λέξη..αυτή η λέξη θα είναι η λύτρωσή σας….αυτή η λέξη θα σας διώξει κάθε φόβο……

……………Ποιο άτομο θα θέλατε να είναι αυτό?

……………Ποια λέξη θα θέλατε να ακούσετε απο το στόμα του?

…………….Τι ρούχα φαντάζεστε οτι φοράτε?

……………..Πώς φαντάζεστε το δωμάτιο?

……………..Έξω τι είναι, μέρα ή νυχτα?

………………Γιατί βρίσκεστε εκεί?

Οι απαντήσεις στα σχόλια..

1)Βρίσκεσαι έξω από ένα κάστρο…Φέρε την εικόνα στο μυαλό σου…Νοιώθεις σαν να έρχεσαι πρώτη φορά ή μοιιάζει γνώριμο?

2)Τι υπάρχει γύρω σου?Βουνό?Δάσος?Λίμνη?

3)Πώς είναι το κάστρο και τι συναισθήματα σου προκαλεί?Σου αφήνει γεύση φόβου ή αισθάνεσαι οικεία?

4)Αποφασίζεις να μπεις μέσα…Η πόρτα είναι ανοιχτή ή κλειστή?

5)Φθάνεις σε μια αίθουσα όπου συναντάς δύο αγάλματα ενός βασιλιά και μίας βασίλισσας..Περιέγραψε τους..Τι χαρακτηριστικά προσδίδεις στον καθένα?Μοιάζουν αυστηροί ή ευκολοπλησίαστοι?

6)Τι συναίσθημα που προκαλούν?

7)Αν έλεγες κάτι στα αγαλματα τι θα έλεγες στον βασιλιά και τι στην βασίλισσα?

8)Φθάνεις σε μια αίθουσα θησαυρών..Κυριαρχεί το χρυσό ή το ασημένιο?

9)Βλέπεις κατω ένα κουτί που περιέχει κάτι αληθινά πολύτιμο…Τι σχήμα έχει το αντικείμενο?Στρογγυλό,τετράγωνο ή τρίγωνο?

10)Αν έπρεπε να το εμπιστευτείς σε κάποιον για να στο φυλάξει, ποιος/ποια θα ήταν αυτός?

11)Αν έπρεπε να το χαρίσεις σε κάποιον,ποιος/ποια θα ήταν αυτός?

12)Αν άφηνες στο πρόσωπο στο οποιο θα το χάριζες ένα σημείωμα τι θα του έγραφες?

13)Έρχεται η ώρα να φύγεις από το κάστρο και να επιστρέψεις στο σπίτι σου…Τι συναίσθημα νοιώθεις?

14)Τέλος αν αποφάσιζες να ξαναεπισκεφτείς το κάστρο ποια 5 άτομα θα έπερνες μαζί σου?Γιατί?

Απαντήστε και ύστερα δείτε τις ερμηνείες στα «σχόλια»..!!!

Αξίζει να το κολλήσουμε στον καθρέφτη της τουαλέτας και να διαβάζουμε αυτές τις φράσεις κάθε πρωί..

«Ξύπνησα νωρίς σήμερα το πρωί, ενθουσιασμένος από όλα αυτά που μπορώ να κάνω προτού το ρολόι χτυπήσει μεσάνυκτα.

Σήμερα έχω υπευθυνότητες και καθήκοντα να εκπληρώσω. Είμαι σημαντικό άτομο. Η δουλειά μου είναι να διαλέξω τι είδους ημέρα θα έχω σήμερα.

Σήμερα μπορώ να αισθανθώ θλίψη επειδή δεν έχω περισσότερα χρήματα ή να χαρώ γιατί τα οικονομικά μου με ενθαρρύνουν να σχεδιάσω τις αγορές μου προσεκτικά και να αποφύγω τις σπατάλες.

Σήμερα μπορώ να γκρινιάξω για την κατάσταση της υγείας μου ή να χαρώ επειδή είμαι ζωντανός.

Σήμερα μπορώ να παραπονεθώ σχετικά με αυτά που δεν μου παρείχαν οι γονείς μου καθώς μεγάλωνα ή να αισθανθώ ευγνώμων που μου επέτρεψαν να γεννηθώ.

Σήμερα μπορώ να κλάψω επειδή τα ρόδα έχουν αγκάθια ή να γιορτάσω το γεγονός ότι τα αγκάθια έχουν ρόδα.

Σήμερα μπορώ να θρηνήσω την έλλειψη φίλων ή να ξεκινήσω με λαχτάρα την αναζήτηση νέων σχέσεων.

Σήμερα μπορώ να γκρινιάξω επειδή πρέπει να πάω στη δουλειά ή να ξεφωνήσω με χαρά επειδή έχω δουλειά να κάνω.

Σήμερα μπορώ να παραπονεθώ επειδή έχω να πάω στο σχολείο ή να ανοίξω το μυαλό μου και να το γεμίσω με καινούρια κομματάκια γνώσεων.

Σήμερα μπορώ να μουρμουρίσω επειδή έχω να κάνω δουλειές στο σπίτι ή να αισθανθώ τιμή επειδή ο Θεός μου έδωσε ένα καταφύγιο για το νου, το σώμα και την ψυχή μου.

Το σήμερα ξεδιπλώνεται μπροστά μου, περιμένοντας να του δώσω σχήμα και μορφή. Και να ’μαι εδώ να στέκομαι, ο γλύπτης που θα αναλάβει το γλυπτό.

Το πώς θα μοιάζει το σήμερα είναι δικό μου θέμα. Έχω την ευκαιρία να διαλέγω τι είδους ημέρα θα έχω!

Να έχετε μια σπουδαία μέρα…εκτός αν έχετε άλλα σχέδια!»

Ήταν ένα τόσο δα μικρό απόσπασμα..από το βιβλίο «Από πρίγκιπας..βάτραχος και τούμπαλιν» το οποίο εντελώς τυχαία ανακάλυψα σε e-book αν και δυστυχώς δεν είναι ολόκληρο σε ηλεκτρονική μορφή κι έτσι μου έμεινε ανολοκλήρωτο.  Απίστευτη γραφή με τόσο χιούμορ που πραγματικά μπορεί και να το σκεφτεί κανείς σοβαρά πλέον να αλλάξει κάποιες συνήθειές του.

Ο Άγγελος Ροδαφηνός έχει γράψει επίσης το βιβλίο «Οι ηλίθιοι είναι ανίκητοι» μέρος του οποίου υπάρχει επίσης σε e-book.  Αξίζει να ρίξετε μια ματιά εδώ http://www.rodafinos.cjb.net/ για να βγάλετε τα δικά σας συμπεράσματα.

Δεν με ξέρει, δεν τον ξέρω τον συγγραφέα, απλώς ενθουσιάστηκα και το εκφράζω ως συνήθως Ίσως γιατί είμαι πάντα σε διαρκή αυτοεξέταση και με την ανάγκη να ξεπεράσω κάποια πράγματα που με πάνε πίσω..ενώ ταυτόχρονα παλεύω με πείσμα να τα διαιωνίζω. Φοβίες, παλιά κολλήματα, χαζές ιδέες..

Δεν πιστεύω οτι με ένα βιβλίο μπορεί κάποιος να αλλάξει στάση ζωής απ`τη μια μέρα στην άλλη.Ένα λιθαράκι όμως μπαίνει στο μυαλό.. ένα παραπάνω σπρωξιματάκι, που άμα συμπέσει και με το σωστό timing μπορεί και να σώσει μια ψυχή από την αυτοκαταστροφή.

Δύο από τα πιο πολύτιμα βιβλία μου, παρά το μικρό μέγεθος και την φαινομενική τους απλότητα. Ο,τι πρέπει για το καλοκαίρι.

«Ο Ντεμιάν είναι ένας ανήσυχος νεαρός φοιτητής που προσπαθεί να ανακαλύψει τον εαυτό του. Οι αναζητήσεις του τον κατευθύνουν στον «Χοντρό», έναν πολύ ιδιόρρυθμο ψυχαναλυτή που τον βοηθά να αντιμετωπίσει τη ζωή και να βρει απαντήσεις στα ερωτήματά του με έναν τρόπο πολύ πρωτότυπο: σε κάθε συνάντηση, του διηγείται από μία ιστορία, κλασική ή μοντέρνα, «ανατολίτικη» ή «δυτικότροπη», που πηγάζει από τη λαϊκή προφορική παράδοση ή απευθείας από τη φαντασία του «Χοντρού». Οι ιστορίες αρχίζουν να λειτουργούν ως παραβολές, και ο Ντεμιάν κατασιγάζει τις αγωνίες και τις ανασφάλειές του, ωριμάζοντας μάλλον, παρά βρίσκοντας «έτοιμες λύσεις» και «συνταγές ευτυχίας»… «

Είναι γεμάτα ιστορίες, σύντομες κι όμως τόσο εύστοχες, τόσο σοφές που φωτίζουν το νου και αφυπνίζουν το πνεύμα. Μια προσέγγιση ενός πραγματικά χαρισματικού θεραπευτή, του Χόρχε Μουκάι, που όλοι θα θέλαμε να είχαμε μια κουβεντούλα μαζί του και να ακούσουμε το είδος της ιστορίας που θα επέλεγε για εμάς.

Μεταφέρω εδώ μια από τις ιστορίες που κράτησα σαν φυλαχτό στη μνήμη μου….
» Όταν ήμουν μικρός μου άρεσε πολύ το τσίρκο,και στο τσίρκο μου άρεσαν πιο πολύ τα ζώα.Μου έκανε τρομερή εντύπωση ο ελέφαντας, που όπως έμαθα αργότερα, είναι το αγαπημένο ζώο όλων των παιδιών. Στην παράσταση, το θεόρατο ζώο, έκανε επίδειξη του τεράστιου βάρους, του όγκου και της δύναμής του… Όμως, μετά την παράσταση, και λίγο πριν επιστρέψει στη σκηνή ο ελέφαντας στεκόταν δεμένος σε ένα μικρό ξύλο μπηγμένο στο έδαφος. Μια αλυσίδα κρατούσε φυλακισμένα τα πόδια του.
Ωστόσο, το ξύλο ήταν αληθινά μικροσκοπικό κι έμπαινε σε ελάχιστο βάθος μέσα στο έδαφος. Μολονότι η αλυσίδα ήταν ισχυρή, μου φαινόταν ολοφάνερο οτι ένα ζώο που μπορεί να ξεριζώσει δέντρα με τη δύναμή του, θα μπορούσε εύκολα να λυθεί και να φύγει.Το θεωρούσα αληθινό μυστήριο.
Μα τί τον κρατάει?
Γιατί δε το σκάει?
Όταν ήμουν μικρός πίστευα ακόμα στη σοφία των μεγάλων. Ρώτησα τότε κάποιον δάσκαλο, τον πατέρα μου ή έναν θείο μου για το μυστήριο του ελέφαντα. Κάποιος μου εξήγησε οτι ο ελέφαντας δεν το έσκαγε γιατί ήταν δαμασμένος.
Έκανα τότε την προφανή ερώτηση : » Κι αφού είναι δαμασμένος, γιατί τον αλυσοδένουν»?
Δεν θυμάμαι να πήρα κάποια ικανοποιητική απάντηση. Με τον καιρό ξέχασα το μυστήριο του ελέφαντα. Πριν από μερικά χρόνια ανακάλυψα -ευτυχώς για μένα- οτι κάποιος είχε αρκετή σοφία ώστε να ανακαλύψει την απάντηση.

Ο ελέφαντας του τσίρκου δεν το σκάει γιατί τον έδεναν σ`ένα παρόμοιο παλούκι από τότε που ήταν πολύ, πολύ μικρός.

Έκλεισα τα μάτια και φαντάστηκα το νεογέννητο ανυπεράσπιστο ελέφαντα δεμένο στο παλούκι. Είμαι βεβαιος οτι τότε το ελεφαντάκι είχε σπρώξει, τραβήξει και ιδρώσει πασχίζοντας να λευτερωθεί. Μα παρ`όλες του τις προσπάθειες δεν τα είχε καταφέρει, γιατί εκείνο το παλούκι ήταν πολύ γερό για τις δυνάμεις του.
Φαντάστηκα οτι θα κοιμόταν εξαντλημένο και οτι την επόμενη μέρα θα προσπαθουσε ξανά, και τη μεθεπόμενη το ίδιο..Ώσπου μια μέρα, μια φριχτή μέρα για την ιστορία του, το ζώο θα παραδεχόταν την αδυναμία του και θα υποτασσόταν στη μοίρα του.
Αυτός ο πανίσχυρος και θεόρατος ελέφαντας ου βλέπουμε στο τσίρκο, δεν το σκάει επειδή νομίζει οτι δεν μπορεί, ο δυστυχής.
Η ανάμνηση της αδυναμίας που ένιωσε λίγο μετά τη γέννησή του είναι χαραγμένη στη μνήμη του.
Και το χειρότερο είναι οτι ποτέ δεν αμφισβήτησε σοβαρά αυτή την ανάμνηση.
Έτσι είναι Ντέμιαν. Όλοι είμαστε λιγο-πολύ σαν τον ελέφαντα του τσίρκου. Περιδιαβαίνουμε τον κόσμο δεμένοι σε εκατοντάδες παλούκια που μας στερούν την ελευθερία. Ζούμε πιστεύοντας οτι «δεν μπορούμε» επειδή μια φορά πριν από πολύ καιρό, οταν είμασταν μικροί, προσπαθήσαμε και δεν τα καταφέραμε.
Πάθαμε τότε το ίδιο με τον ελέφαντα. Χαράξαμε στη μνήμη μας αυτό το μήνυμα «Δεν μπορώ, δεν μπορώ και ποτέ δεν θα μπορέσω»
Μεγαλώσαμε κουβαλώντας αυτό το μήνυμα που επιβάλαμε στον εαυτό μας…Όταν μερικές φορές, νιώθουμε τους χαλκάδες να σφίγγουν τα πόδια μας και ακούμε τον ήχο της αλυσίδας μας, κοιτάζουμε λοξά το παλούκι και σκεφτόμαστε :
Δεν μπορώ και ποτέ δεν θα μπορέσω.

Ας σκεφτούμε με αφορμή αυτή την ιστορία, τα προσωπικά μας «δεν μπορώ».
Και επί τη ευκαιρία, ας λάβουμε και το πιο πλάγιο μήνυμα, αυτό που σχετίζεται με το βάναυσο τρόπο μεταχείρισης των ζώων στο τσίρκο και ας μην πάει ΠΟΤΕ ξανά ΚΑΝΕΙΣ να γίνει συνένοχος, επιβραβεύοντας αυτά τα εγκλήματα. ΜΑΚΡΙΑ από τσίρκο με ζώα!