Archive for the ‘Παιδαγωγικά’ Category

Δεν ξέρω αν έχετε υπόψιν σας το ξενόφερτο τραγουδάκι αλλά έχει γίνει ήδη τρανό παιδικό σουξέ.  Τα παιδιά το έφεραν πολλές φορές στο σχολείο να το ακούσουμε με την ευκαιρία γιορτών, όπως και το cd του πράσινου εκνευριστικού αρκουδιού με το φαγωμένο αυτί.

Το βίντεο της μπεμπέ Λιλή έτυχε να το δω ένα πρωί Κυριακής στην τηλεόραση και μου έκανε πολύ κακή εντύπωση. Το κοριτσάκι με την πάνα να κάνει video-chat με έναν ηλικιωμένο. Και ναι μεν τον λέει παππού αλλά εμείς εδώ στο Ελλάδα δεν το συνηθίζουμε να “τα λέμε” με τον παππού μέσω υπολογιστή (πλην ελαχίστων εξαιρέσεων.) Όλα τα άλλα μόνο με μεγάλη επιφύλαξη και ως ύποπτα μπορώ να τα δω. Έναν πλάγιο τρόπο να περαστούν συγκεκριμένα μηνύματα στα παιδιά. Με όσους το συζήτησα κάποιοι συμφώνησαν ένθερμα και άλλοι με θεώρησαν υπερβολική..

Και ευτυχώς κάποιος έγραψε αυτό το άρθρο στο troktiko και ένιωσα επιτέλους μια ηθική δικαίωση. http://troktiko.blogspot.com/2010/06/blog-post_9718.html

Το βίντεο κλιπ του τραγουδιού με σχόλια κάποιων γονέων είναι το κάτωθι. Μπορεί να κρίνετε παρατραβηγμένα κάποια σχόλια αλλά αρκεί για προβληματισμό.

Όχι τίποτ`άλλο, απλά γιατί καλό θα είναι να μην αποκοιμηθούμε πνευματικά αποδεχόμενοι άκριτα ο,τι μας σερβίρουν καταλήγοντας να δίνουμε στα παιδιά μας παριζάκια γεμάτα λίπος και παρκάροντάς τα στην tv να παρακολουθούν τέτοια κλιπ (ανάμεσα στα υπόλοιπα έκτροπα της Tv ασφαλώς).

Η μόδα ενίοτε βλάπτει.

Αυτά..

Το σχολείο για τα παιδάκια έκλεισε και φέτος..Για εμάς, στις 21/6..

Από την Τετάρτη βρισκόμαστε στο σχολείο για να τακτοποιήσουμε το χώρο, να ετοιμάσουμε τις τάξεις για την επόμενη χρονιά και να ταξινομήσουμε το μπερδεμένο υλικό από τα παιχνίδια των παιδιών πετώντας ο,τι άχρηστο ή χαλασμένο. Από την Τρίτη κιόλας με έπιασε μια θλίψη απερίγραπτη. Έρχονταν από νωρίς τα παιδάκια με τους γονείς τους για να πάρουν το αναμνηστικό και τις εργασίες τους. Η αμηχανία έκδηλη. Οι φωτογραφίες… κουνημένες. Πόσο αλλιώτικα έμοιαζαν τα παιδάκια μας!!!  Τα πιο ζωηρά να είναι τώρα πιο θλιμμένα από όλα. Να αρπάζουν γρήγορα το αναμνηστικό και να τρέχουν στην έξοδο για να γλιτώσουν τον αποχαιρετισμό. Ένα από αυτά να κλαίει στην αγκαλιά της μαμάς, άλλο με σκυμμένο κεφαλάκι και με κοκκινισμένα  μαγουλάκια να μουρμουρίζει το “καλό καλοκαίρι” μέσα απ`τα δόντια. Τα κοριτσάκια ως συνήθως αυθόρμητα και εκδηλωτικά. Αγκαλιαζόμασταν και αισθανόμουν τα χεράκια τους να με σφίγγουν ΤΟΣΟ δυνατά..!

Μέσα σε λίγα λεπτά είχα ανταμοιφθεί για όλα.

Είχα εισπράξει την αγάπη τους σε τέτοιο βαθμό που μέσα μου γέμισα σιγουριά οτι φεύγουν έχοντας πάρει όλα όσα λαχταρούσα να τους δώσω.

Ο “μικρός τύραννος” την τελευταία μέρα δεν ήρθε. Η μαμά είπε στη μεγαλύτερη αδερφή του να παραλάβει τα πράγματά του. Κι όμως την προηγούμενη μέρα φρόντισε να δείξει κι εκείνος με τον τρόπο του, όλα τα συναισθήματά του..

Ανέβηκε ξαφνικά σε ένα τραπέζι ώστε να ψηλώσει αρκετά και καθώς τακτοποιούσα ανυποψίαστη ένα ράφι εκεί κοντά βούτηξε κυριολεκτικά στην αγκαλιά μου!! Κρεμάστηκε από το λαιμό μου και τα παπούτσια του άφησαν  2 ωραίες μελανιές στα πόδια μου από τη φόρα που είχε πάρει. Ξαφνιάστηκα και πόνεσα βέβαια αλλά ευτυχώς κατάφερα και κράτησα την ισορροπία μου για να μην πέσουμε και οι δυο στο πάτωμα. Με έσφιγγε και δεν κατέβαινε με τίποτα. Το πρόσωπό του- με ένα τερααάστιο χαμόγελο- έλαμπε. Τα άλλα παιδιά παρακολουθούσαν αποσβολωμένα το σκηνικό. Λογικά περίμεναν να τον μαλώσω. Εκείνος μου λέει “Σου έχω κάτι δασκάλα!” και τρέχει να βγάλει από την τσάντα του ένα σταυρό και ένα ψαράκι. Μου είπε οτι είναι για μένα και πως ο Χριστούλης θα με προσέχει…… Φόρεσα το σταυρό και έλεγε σε όλα τα παιδιά οτι αυτός μου τον έφερε. Το μεσημέρι ρώτησα τη μαμά του για το πως έφτασε στα χέρια του και αν μπορώ να τον κρατήσω και μου είπε : “Είδε που κάποια παιδιά σου έφεραν δώρο στη γιορτή και εμείς δεν είχαμε λεφτά να πάρουμε και μας έλεγε πως είναι πολύ άδικο. Μετά πήγαμε σε μια βάφτιση και πήρε από εκεί το σταυρό και το ψαράκι και τα έβαλε στην τσάντα να σου τα φέρει για δώρο.”

Φυσικά θα τα φοράω αυτά τα πολύτιμα δώρα. Έκανα και το ψαράκι κρεμαστό. Κοιτάω μια αυτά και μια τις μελανιές από την έξαφνη αγκαλιά και σκέφτομαι πόσο πολύ μπορεί να μας συγκινούν τελικά τα πιο δύσκολα παιδιά μας.  Η αναγνώριση που δείχνουν αυτά τα παιδιά οτι τα αγάπησα και ήμουν δίπλα τους παρά τα μαλώματα είναι βάλσαμο για μένα. Συμβαίνει τελικά να έχω ένα αλλιώτικο δέσιμο με τα δύσκολα παιδιά. Η σχέση μας περνά από σαράντα κύματα για να φτάσει πάντα στο ίδιο σημείο. Της αγάπης και της αποδοχής. Αχ βρε Αλέξανδρε…………

Αχ βρε Άγγελε από το άλλο σχολείο….

Την Τετάρτη φτάνοντας στο σχολείο και καλημερίζοντας τις συναδέλφους ακούω την “αγαπημένη” μου φωνή από το γραφείο : ” ααχ! τί ωραία θα είμαστε από σήμερα χωρίς όλη αυτή τη φασαρία των παιδιών!” Εντάξει φαντάζεστε ποια το είπε. Και -χωρίς να εκπλαγώ ιδιαίτερα- είδα οτι συμφώνησαν και οι άλλες δυο συνάδελφοι. Εντάξει μπορεί και να είναι τα πολλά χρόνια που κουβαλάνε στην πλάτη τους σε αυτή τη δουλειά ή ίσως η κούραση της συγκεκριμένης δύσκολης χρονιάς. Άλλωστε έχουν τη σιγουριά οτι θα ξαναγυρίσουν στο σχολείο μετά το Καλοκαίρι και γι`αυτό δε πολυνοιάζονται. Από την άλλη, εγώ δεν έχω πιο μελαγχολικό πράγμα από το να αναγκάζομαι να παρίσταμαι στο άδειο από παιδιά νηπιαγωγείο. Δεν μου κάθεται καλά, πώς το λένε.

Το νηπιαγωγείο χωρίς παιδιά είναι σαν πάρτυ χωρίς καλεσμένους…

Για την επόμενη χρονιά, αβεβαιότητα και αγωνία. Αν θα έχω ξανά τη χαρά να δουλέψω σαν αναπληρώτρια μόνο ο Θεός το ξέρει!

Ως τότε όμως, Καλό Καλοκαίρι και χαρούμενες διακοπές στις συναδέλφους και σε όλα τα παιδιά!!!

Φέτος επιλέξαμε με τη συνάδελφο να κάνουμε μια  πολύ απλή αλλά χαρούμενη για τα παιδιά γιορτή! Αποτελείται από τα πιο αγαπημένα τραγούδια και χορευτικά των παιδιών τη χρονιά που περάσαμε. Ανάμεσα σε αυτά, θα πούμε κάποια ποιήματα που στην ουσία περιγράφουν όσα μάθαμε, καλωσορίζουν το καλοκαίρι και προαναγγέλλουν την είσοδό τους στο Δημοτικό! Τα παιδιά ετοιμάζουν καθημερινά χειροτεχνίες για το σκηνικό και ανυπομονούν για τη μεγάλη μέρα!

Φυσικά εκείνα έγραψαν και την πρόσκληση! Αποφασίσαμε από κοινού τί θα γράψουμε, τα έγραψα σε ένα χαρτί και στη συνέχεια καλούσα ένα ένα τα παιδιά να τα αντιγράφουν σε ένα μεγάλο χαρτί που έβαλα στη μέση. Ύστερα επεξεργάστηκα την εικόνα στον υπολογιστή για να αποκτήσει το επιθυμητό μέγεθος και έγραψα στην άλλη πλευρά της κάρτας τα ίδια λόγια, ως είθισται. Στην εξωτερική πλευρά τα παιδιά έκαναν ντεκουπάζ μια καλοκαιρινή χαρτοπετσέτα, στολίσαμε με λίγη χρυσοκόλλες και κορδέλες και ..έτοιμη η πρόσκλησή μας! Το πόσο περήφανα ένιωθαν καθώς την έδιναν στη μαμά τους στο σχόλασμα, δεν περιγράφεται!!!

Το Καλοκαίρι έφτασε και εύχομαι να είναι όμορφο, ξεκούραστο και δημιουργικό για όλους μας!

Από τα μέσα Μαΐου η τάξη μας φόρεσε τα καλοκαιρινά της! Μια γλυκιά μελαγχολία έχω στην ψυχή μου… Από τη μια την προσμονή του Καλοκαιριού κι από την άλλη τη συνηθισμένη θλίψη για τον επικείμενο αποχωρισμό. Συγκινούμαι γνωρίζοντας οτι σε λίγο τα παιδιά που καθημερινά είχαμε κοντά μας, θα τραβήξουν το δρόμο τους έχοντας πάρει από εμάς όσα τους προσφέραμε και -το κυριότερο- ξέροντας μέσα στην καρδούλα τους οτι τα αγαπήσαμε ένα-ένα ξεχωριστά.

Ο βυθός της θάλασσας

Οι γοργόνες και τα δελφίνια μας

Οι θαλάσσιες χελώνες μας

Τα κάδρα με τα ψαράκια μας

Οι γλάροι μας (με πατρόν από το Αστροπελέκι)

Δραστηριότητα μετά την ανάγνωση του βιβλίου "Οι δερματούληδες στο ταψί του ήλιου"

Τα παιδιά δεν πρέπει να τα χαϊδεύεις, ούτε να τα φιλάς γιατί μετά δεν σε σέβονται.

Καλά δεν σιχαίνεσαι να τα αγκαλιάζεις τόσο βρώμικα που είναι? Θα σε κολλήσουν αρρώστιες.

Δε μας ενδιαφέρει αν ένα παιδί έχει λυμένα κορδόνια, ας του φόραγε η μάνα του άλλα παπούτσια.

Δεν το πιστεύω οτι του καθαρίζεις το μήλο! Να μείνει νηστικός άμα δεν του το καθάρισε η μάνα του!

Μάλλον νομίζεις οτι είσαι ακόμα στο ιδιωτικό και κάνεις τα ίδια με εκεί. Όλο θες να κάνεις χειροτεχνίες, μιλάς στους γονείς λες και είναι τίποτα της προκοπής (επειδή είναι αλλοδαποί δεν είναι της προκοπής) και κάνεις στα παιδιά τα χατίρια. Δε χρειάζονται ευγένειες εδώ πέρα.

Τί τα θες τα υλικά δεν καταλαβαίνω! Τελειώνει η χρονιά τώρα! (μέσα Μαρτίου) Για να δω… Μολύβια? Μα τα παιδιά στο Νηπιαγωγείο δεν χρειάζονται μολύβια! Από που κι ως που? Επειδή τα κάνατε στο ιδιωτικό??? (κόλλημα)  Ματάκια? Τί να τα κάνεις τα ματάκια?? Φτιάξε ματάκια με ο,τι έχουμε!! Δεν χρειαζόμαστε άλλα υλικά. Τις χειροτεχνίες τις φτιάχνουμε με ο,τι έχουμε, δε ζητάμε παραπάνω πράγματα. Μαζεύεται τελικά λίστα με υλικά από τα 2 τμήματα και κάνει την παραγγελία τηλεφωνικά ζητώντας τα μισά από αυτά. Από την τσέπη της τα πληρώνει???

Δαχτυλομπογιές, τέμπερες και τέτοια εγώ τα αποφεύγω γιατί γίνεται άνω κάτω το σχολείο. Εσύ τους τα κάνεις και μετά πλένονται στο μπάνιο και κάνουν νερά. Και να τώρα που σφουγγαρίζεις. Καθαρίστριες θα γίνουμε τώρα?

Τα παιδιά στο σχολείο δεν πρέπει να πηδούν, να μιλούν δυνατά, να χορεύουν ή να βρίσκονται διασκορπισμένα. Γι`αυτό έχουμε τα τραπέζια!

Δεν φωνάζεις όσο πρέπει! Δεν τα φοβερίζεις! Γι`αυτό σ`αγαπάνε τα παιδιά!!!

Καλά παίρνεις τις ζωγραφιές που σου χαρίζουν τα παιδιά στο σπίτι σου? Να τις κάνεις τι??? Εγώ τους λεω πως δεν τις θέλω! Έτσι κάνουν και μας τελειώνουν τα χαρτιά!

με φωνάζει ένα παιδί την ώρα του διαλείμματος να μου δείξει κάτι..

-Καλά πας μαζί του? Κάνεις ο,τι σου λέει αυτό το χαζό?? (μετά από λίγο το παιδί μου δείχνει με ενθουσιασμό ένα σαλιγκάρι που βρήκε στην αυλή)

(παιδί από την τάξη της χτυπημένο να αιμορραγεί από τη μύτη και να την κοιτάζει κλαίγοντας) Πώπω!! δεν αντέχω να το βλέπω, ΣΙΧΑΙΝΟΜΑΙ! τρέχω και το καθαρίζω-βάζω λίγο πάγο κ.α και κατεβαίνουμε και πάλι στην αυλή. Σχόλιο :

Ε, κατάλαβα οτι δεν ήταν τίποτα γι`αυτό δεν ασχολήθηκα. Το κατάλαβα αμέσως οτι δεν ήταν σημαντικό!

Α δεν τα μπορώ άλλο να τα ακούω να φωνάζουν. Έλα στο γραφείο να καθίσουμε.

Είναι στο γραφείο μόνη της και πίνει καφέ. έρχονται ένα-ένα κάποια παιδιά της να την ειδοποιήσουν οτι κάποια άλλα μέσα στην τάξη χτυπιούνται

-Δεν με ενδιαφέρει βρε παλιόπαιδα άντε φύγετε από δω!!!

Θέλω να πάω να ψωνίσω κάτι για δώρο (!) Προσέχεις σε παρακαλώ τον καφέ που έβαλα να ψήσω? (ταυτόχρονα μένω μόνη μου με 2 τμήματα)

Κοίταξε, εσύ είσαι  άπειρη γι`αυτό δεν κρατάς τα παιδιά σε απόσταση.

Η προηγούμενη αναπληρώτρια ήταν καταπληκτική! να δεις κάτι σκιές που φόραγε και κάτι βυζιά που είχε! κάθε μέρα έξω τα είχε! (καταλαβαίνω γιατί τη συμπαθούσες)

Παλιόπαιδο!! Μου`ριξες κάτω την τσάντα!!! θα σε σκοτώσω..! Louis Vitton 580 ευρώ ! το παιδί απλά ήθελε να καθίσει κοντά της….

Αγοράκι από την τάξη της παίζει με τα κορίτσια. Γυρνάει και μου λέει : Καλά αυτός είναι gay από τώρα. Κρίμα γιατί ο πατέρας του είναι ένας κούκλος! Ενώ εκείνο το παιδί όταν μεγαλώσει θα γίνει πολύ θερμός άντρας!

Βρωμάνε τα παιδιά. Ευτυχώς έχω αυτό το μαντήλι να βάζω στο πρόσωπό μου όταν πλησιάζουν.

Φέρτε μου μια καρέκλα να καθίσω! (απευθυνόμενη σε παιδιά που περιμένει να πάρουν καρέκλα από την τάξη και να την κατεβάσουν από τη σκάλα στην αυλή)

Της ζήτησα μια μέρα να μαζευτούν και να πεταχτούν όλα τα επικίνδυνα πράγματα από το χώρο της αυλής..κάτι κοτρώνες, σαπισμένη σκάλα, παλιά σπασμένα έπιπλα με πρόκες επάνω κ.α Α! Τα δικά μου παιδιά δεν τα πιάνουν! Και στα δικά σου, να το μάθεις!!!

Μπορείς να κάνεις στο computer εσύ που ξέρεις κάτι που πρέπει να στείλουμε με email? το κάνω και της φέρνω αντίγραφο.. Ευχαριστώ, βέβαια αν δεν ήσουν εσύ θα έβρισκα σίγουρα κάποιον άλλο να το κάνει. (!)

Καλά τώρα εσείς οι νέες μην περιμένετε να διοριστείτε!! Αλλά ούτε και να πάρετε ποτέ σύνταξη! Είσαστε τελείως καταδικασμένες!….

Ίσως…για να παραμείνουν καμιά δεκαριά χρόνια ακόμα στη δημόσια εκπαίδευση κάτι άτομα σαν ΕΣΕΝΑ!………

Δεν υπάρχει γιορτή λήξης της χρονιάς χωρίς συγκίνηση… Ειδικά όταν από τη μια βαθμίδα μεταβαίνουν τα παιδιά στην επόμενη.. Τα αποχαιρετιστήρια τραγούδια είναι το καλύτερο φινάλε για την καλοκαιρινή γιορτή!

Στον παιδικό σταθμό λέγαμε με τα παιδάκια το “Παλιό κι ωραίο παρελθόν“. Μου αρέσει πάρα πολύ και με συγκινεί ιδιαίτερα, μάλιστα δεν είναι αποκλειστικά για νήπια. Μπορούν να το τραγουδήσουν στη γιορτή τους παιδιά Δημοτικού μέχρι και Λυκείου γιατί έχει πολύ όμορφα νοήματα.

Παλιό κι ωραίο παρελθόν, που ζήσαμε μαζί,
θα`ναι γραμμένο πάντοτε, βαθιά μες στην ψυχή.
Κι αν όλα χάσεις στη ζωή και πλούτη κι αγαθά,
σου μένουν φίλοι αληθινοί, πιστοί παντοτινά.

Τα χέρια δώστε σταυρωτά ετούτη τη στιγμή
και τη φιλία αυτή παιδιά σφραγίστε στην ψυχή.
Όχι δεν χωριζόμαστε για πάντοτε παιδιά,
μα θα ξαναβλεπόμαστε αδέλφια μου συχνά.

Φέτος ανακάλυψα ακόμα ένα τραγουδάκι με χαρούμενο ρυθμό, για παιδιά Νηπιαγωγείου. Είναι αυτό που διαλέξαμε με τα παιδιά μου να τραγουδήσουμε. Το καλό είναι οτι αυτό έχει τη μουσική και τα λόγια να μας συνοδεύουν και οτι είναι νοηματικά πιο εύκολο να το κατανοήσουν και να το μάθουν.

Απ` το Νηπιαγωγείο αποφοιτούμε
και τη δασκάλα μας αποχαιρετούμε.

Καινούρια πράγματα θα`ρθουν
μα απ`το μυαλό μας δε θα βγουν,
αυτά που μάθαμε στην τάξη
κι όσα με κέφι έχουμε φτιάξει.

Ξανά μαζί μια μέρα, μπορεί να βρεθούμε
και στα θρανία πάλι να συναντηθούμε
μα πάντα αυτή η τάξη θα ζει στην καρδιά μας,
του Νηπιαγωγείου η συντροφιά μας.

αααχχ…..όσες δυσκολίες κι αν αντιμετώπισα φέτος..αυτή η χρονιά δεν θέλω να τελειώσει….

Το παθαίνω οπωσδήποτε μια φορά τουλάχιστον σε κάθε σχολική χρονιά..Εχθές το απόγευμα μιλούσα με δυσκολία και από σήμερα το πρωί μόνο ψιθυριστά μπορώ να συνεννοηθώ.  Πήγα στο σχολείο και προσπάθησα να τα βγάλω πέρα έστω κι έτσι. Να`ναι καλά η συνάδελφος του άλλου τμήματος που μου έκανε τη χάρη να μαζέψει και τα δικά μου στην ώρα του παραμυθιού και να ετοιμάσω εν τω μεταξύ όσα χρειάζονταν για τις χειροτεχνίες μας.

Φτιάξαμε (για τη γιορτή της μητέρας) καρτούλες – μπάμπουσκες που μπορεί να μη βγήκαν όσο καλές τις ονειρεύτηκα (ελλείψει υλικών…) αλλά τα παιδιά το χάρηκαν και πιστεύω οτι και οι μαμάδες θα το ευχαριστηθούν. Ήταν μια ιδέα που μου γεννήθηκε από το παραμύθι “Η κούκλα που ήθελε να αποκτήσει ένα μωρό“ που διαβάζω στα παιδιά τέτοια εποχή λόγω της γιορτής. Πρωτότυπη και χαρούμενη. Είχαμε ετοιμάσει και μενταγιόν από πηλό σε σχήματα καρδιάς, αστεριού και πεταλούδας και σήμερα τα βάψαμε και τα περάσαμε σε κορδελίτσα κόκκινη. Θα μπουν σε φακελάκι σαν δώρο έκπληξη συνοδευτικό της κάρτας.

Ο μικρός τύραννος και τα λοιπά καλικατζαράκια της ομάδας μου, το εκμεταλλεύτηκαν φυσικά δεόντως το γεγονός οτι η δασκάλα δεν ακούγεται!! Καλά βρε ζιζάνια δεν θα την βρω τη μιλιά μου?? Θα δείτε τί θα πάθετε!!!

Στο γιατρό δεν πάω ακόμα, πάντα για μένα είναι η τελευταία λύση. Θα προσπαθήσω να κάνω αφωνία και να πίνω μπόλικα υγρά με μέλι. Ελπίζω να καλυτερέψει. Ευτυχώς αύριο δεν έχουμε σχολείο λόγω συνέλευσης στην οποία θα μας εκπροσωπήσει η προϊσταμένη. Όχι τίποτ`άλλο, πρέπει να το προσέξω για να μην έχω χειρότερα… Κι αυτό βρε παιδί μου που λένε να μάθουμε να αναπνέουμε από την κοιλιά (διάφραγμα) ποτέ δεν θα το καταλάβω! Γιατί άντε πες οτι μάθαμε τον τρόπο. Πώς γίνεται κανείς να συνηθίζει να αναπνέει έτσι όλη την ώρα και ειδικά όταν προσπαθεί να συντονίσει παιδιά, να δώσει οδηγίες ή να μαλώσει όταν αυτό επιβάλλεται?  Πολλά έχω να μάθω ακόμα μου φαίνεται…!!!

Για τις πασχαλίτσες :
Διαβάσαμε το παραμύθι “Η πασχαλίτσα που αγαπούσε τα λουλούδια” (εκδόσεις Κέδρος) και μοιραστήκαμε δικά μας συναισθήματα και εμπειρίες σχετικές γι` αυτό το έντομο. Είδαμε εποπτικό υλικό και μάθαμε καινούρια πράγματα από την εγκυκλοπαίδεια, ευχηθήκαμε να ανακαλύψουμε όλοι μας πασχαλίτσες – αφού όπως λένε φέρνουν τύχη, και φτιάξαμε τις δικές μας πασχαλίτσες προσέχοντας να ζωγραφίσουμε εφτά βούλες στα φτερά τους.

Για τις πεταλούδες :
Μάθαμε για τον κύκλο της ζωής τους. Είδαμε εποπτικό υλικό με πεταλούδες από όλο τον κόσμο. Διαβάσαμε το παραμύθι “Θα μου μάθεις να πετάω;” της Γεωργίας Λάττα, για μια χρυσαλίδα που φοβόταν να αφήσει το κουκούλι της και να πετάξει, μιλώντας επ ευκαιρία για τους δικούς μας φόβους. (Ύστερα τους ζωγραφίσαμε και τους φυλακίσαμε σε ένα κουτί για να βγουν από το μυαλό μας). Τραγουδήσαμε το “μια ωραία πεταλούδα” και ακούγοντας την “Άνοιξη” του Vivaldi δραματοποιήσαμε τον κύκλο ζωής της πεταλούδας. Ύστερα βάλαμε σε λογική σειρά τις εικόνες του κύκλου ζωής της πεταλούδας και φτιάξαμε χειροτεχνία τοποθετώντας καθεμία από τις 4 φάσεις σε ένα φτερό(αβγό, κάμπια, χρυσαλίδα, πεταλούδα). Εισαχθήκαμε στην έννοια της συμμετρίας συμπληρώνοντας την άλλη μισή πεταλούδα σε εργασία και φτιάξαμε χειροτεχνίες και ζωγραφιές με πεταλούδες.

Ολοκληρώνοντας τη θεματική “Έντομα” και έχοντας μιλήσει επιπλέον για το κουνούπι, την ακρίδα, την ψείρα, το σκαθάρι,την ψαλίδα κ.α : Ταξινομήσαμε τα έντομα σε ωφέλιμα και βλαβερά.

Μάθαμε όμως παράλληλα και το ποιοι είναι οι φίλοι και οι εχθροί του κάθε εντόμου. Κατανοήσαμε οτι δεν έχουμε το δικαίωμα να πειράζουμε κανένα έντομο όταν αυτό βρίσκεται στο φυσικό του περιβάλλον, απλά και μόνο επειδή είμαστε μεγαλύτεροι από αυτό. Ο άνθρωπος πρέπει να χρησιμοποιεί τη δύναμή του για να φροντίζει, όχι να καταστρέφει. Αναγκαζόμαστε να σκοτώσουμε ένα έντομο μόνο εάν μπει στο σπίτι μας και εφόσον δεν μπορούμε να το απελευθερώσουμε.

Κινηθήκαμε στο χώρο σαν πεταλούδες, μέλισσες, ακρίδες, μύγες, μυρμήγκια και κουνουπάκια, υιοθετώντας στο θεατρικό μας παιχνίδι τα χαρακτηριστικά του κάθε εντόμου και τις συνήθειές του. Τα αγόρια και τα κορίτσια υποδύονταν εναλλάξ τα λουλούδια και τα έντομα, σε μια ηλιόλουστη ανοιξιάτικη μέρα. Τα λουλούδια τοποθετώντας κλειστά τα χεράκια τους στο κεφάλι και ανοίγοντάς τα για να προσφέρουν το νέκταρ και τη γύρη τους και τα έντομα “πετώντας” εδώ κι εκεί και διαλέγοντας λουλουδάκι για να ξεκουραστούν. Επίσης τραγουδήσαμε σαν τζιτζίκια, βουίσαμε σαν μέλισσες-μύγες-σφίγγες, κάναμε πηδηματάκια σαν ακρίδες και “τσιμπήσαμε” σαν κουνουπάκια ο ένας τον άλλο.

Ακούσαμε στο cd τζιτζίκια και γρύλους.

Παρατηρήσαμε κάποια έντομα της αυλής μας, με μεγεθυντικό φακό. Μας έκαναν εντύπωση κάποια μικροσκοπικά έντομα πάνω στα φύλλα της λεμονιάς μας (ψείρες των φύλλων). Οι πασχαλίτσες τρελαίνονται γι`αυτά!!! Ανακαλύψαμε και κάποια νεκρά έντομα, ίχνη από φτερά κ.α. Φυλάξαμε τα ψίχουλα που μαζεύτηκαν από το δεκατιανό μας και στο διάλειμμα τα χαρίσαμε στα μυρμηγκάκια ρίχνοντάς τα κοντά στις φωλιές τους.

Μιλήσαμε για τη θρεπτική αξία του μελιού και δοκιμάσαμε λίγο από το μέλι που μας έφερε η δασκάλα

Κάναμε ζωγραφιές με μυρμήγκια

Τα φύλλα εργασίας που δουλέψαμε :

Άνοιξη γαρ και μήνας Απρίλιος..Ο αγαπημένος μου μήνας στην αγαπημένη μου εποχή! Πάντα είμαι σε τρελά κέφια τέτοιες μέρες!
Στο νηπιαγωγείο δουλεύουμε “τα έντομα” και εδώ και 2 εβδομάδες μαθαίνουμε πολλά καινούρια πράγματα, παίζουμε, φτιάχνουμε χειροτεχνίες και παρατηρούμε από κοντά τα έντομα που ζουν στην αυλή μας. Τα παιδιά είναι ενθουσιασμένα!

Γνωρίζουμε καλύτερα τα έντομα μέσα από βιβλία γνώσεων και εποπτικό υλικό. Μαθαίνουμε πολλά πράγματα σχετικά με αυτά. Τί είναι, ποιά είναι η ανατομική τους κατασκευή, πως ονομάζεται το καθένα, πού ζουν, τί τρώνε, πόσο ωφέλιμα ή βλαβερά είναι κ.α)

Ειδικότερα για τις μέλισσες :
Είδαμε στο dvd εικόνες από τη ζωή των μελισσών, από την (εκπληκτική) σειρά “Ο μαγικός κόσμος των ζώων” της Disney. Παίξαμε το παραδοσιακό παιχνίδι περνά περνά η μέλισσα και τραγουδήσαμε το “Ζουμ, ζουμ, ζουμ, μέλισσα πετά” και τις “Εννέα μελισσούλες”. Κάναμε ασκησούλες και χειροτεχνίες. Το “ζουζούνισμα” της μέλισσας έγινε μια καλή αφορμή να μάθουμε το γράμμα Ζ,ζ. Επίσης μοιράσαμε ρόλους σε λουλούδια και μελισσούλες για το θεατρικό μας παιχνίδι. Γελάσαμε απίστευτα με το να “τσιμπάμε” τους εχθρούς με το κεντρί μας! Διαβάσαμε δύο παραμύθια από το βιβλίο ” Μαθαίνω για το μέλι” (Εκδόσεις Καστούμης). Ευαισθητοποιηθήκαμε για μια “ζαλισμένη” μελισσούλα που βρέθηκε στα σκαλιά του σχολείου μας και αποφασίσαμε να τη “σώσουμε” από το να την πατήσει κάποιος. Με ένα κλαδάκι, την μεταφέραμε προσεχτικά σε ένα άνθος.

Τους διηγήθηκα με απλά λόγια τη σοφή παραβολή της Μέλισσας και της Μύγας.
«Γνώρισα εκ πείρας ότι σ’ αυτή τη ζωή οι άνθρωποι είναι χωρισμένοι σε δύο κατηγορίες. Τρίτη δεν υπάρχει -ή στη μια θα είναι ή στην άλλη. Η μία, λοιπόν, κατηγορία των ανθρώπων μοιάζει με τη μυγα. Η μύγα έχει την εξής ιδιότητα: να πηγαίνει πάντα και να κάθεται σε ό,τι βρώμικο υπάρχει. Για παράδειγμα, αν ένα περιβόλι είναι γεμάτο λουλούδια, που ευωδιάζαυν, και σε μια άκρη του περιβολιού κάποιο ζώο εχει κάνει μια ακαθαρσία, τότε μια μύγα, πετώντας μέσα σ’ αυτό το πανέμορφο περιβόλι, θα πετάξει πάνω απο όλα τα άνθη και σε κανένα δεν θα καθίσει. Μόνο όταν δει την ακαθαρσία, τότε αμέσως θα κατέβει και θα καθίσει πάνω σ’ αυτήν και θα αρχίσει να την ανασκαλεύει, αναπαυόμενη στη δυσωδία που προκαλείται από το ανακάτεμα αυτό και δε θα ξεκολλά από εκεί.

Αν τώρα έπιανες μια μύγα, και αυτή μπορούσε να μιλήσει και τη ρωτούσες να σου πει μήπως ξέρει αν πουθενά υπάρχουν τριαντάφυλλα, τότε εκείνη θα απαντούσε πως δε γνωρίζει καν τί είναι αυτά. Εγω, θα σου πει, ξέρω πως υπάρχουν σκουπίδια, τουαλέτες, ακαθαρσίες ζώων, μαγειρεία, βρωμιές. Η μία λοιπόν μερίδα των ανθρώπων μοιάζει με τη μύγα. Είναι η κατηγορία των ανθρώπων που έχει μάθει πάντα να σκέφτεται και να ψάχνει να βρει ό,τι κακό υπάρχει, αγνοώντας και μη θέλοντας ποτέ να σταθεί στο καλό. Η άλλη κατηγορία των ανθρώπων μοιάζει με τη μέλισσα. Η ιδιότητα της μέλισσας είναι να βρίσκει και να κάθεται σε ό,τι καλό και γλυκό υπάρχει. Ας πούμε, για παράδειγμα, πως σε μια αίθουσα, που είναι γεμάτη ακαθαρσίες έχει κάποιος τοποθετήσει σε μια γωνιά ένα λουκούμι. Αν φέρουμε εκεί μια μέλισσα, εκείνη θα πετάξει και… δεν θα καθησει πουθενά έως ότου βρει το λουκούμι και μόνον εκεί θα σταθεί.

Αν πιάσεις τώρα τη μέλισσα και τη ρωτήσεις που υπάρχουν σκουπίδια, αυτή θα σου πει ότι δε γνωρίζει, θα σου πει εκεί υπάρχουν γαρδένιες, εκεί τριανταφυλλιές, εκεί θυμάρι, εκεί μέλι, εκεί ζάχαρη, εκεί λουκούμια και γενικά θα είναι γνωστής όλων των καλών και θά έχει παντελή άγνοια όλων των κακών. Αυτή είναι η δεύτερη ομάδα, των ανθρώπων εκείνων που έχουν καλούς λογισμούς και σκέπτονται και βλέπουν τα καλά. Όταν σ’ ένα δρόμο βρεθούν νά περπατούν δύο άνθρωποι, οι οποίοι ανήκουν στις δύο αυτές κατηγορίες, τότε φτάνοντας στο σημείο εκείνο όπου ένας τρίτος έκανε την «ανάγκη» του, ο άνθρωπος της πρώτης κατηγορίας, θα πάρει ένα ξύλο και θ’ αρχίσει να σκαλίζει τις ακαθαρσίες. Οταν, όμως περάσει ο άλλος, της δεύτερης κατηγορίας, που μοιάζει με τη μέλισσα, προσπαθεί να βρει τρόπο να τις σκεπάσει με χωμα και με μια πλάκα, για να μην αισθανθούν και οι άλλοι περαστικοί τη δυσωδία αυτή, που προέρχεται απο τις βρωμιές.
Εγώ σε όσους έρχονται και μου κατηγορούν τους άλλους -και με δυσκολεύουν- τους λέω αυτό το παράδειγμα και τους υποδεικνύω να διαλέξουν σε ποια κατηγορία θέλουν να βρίσκονται και αναλόγως να ψάξουν να βρουν και τους ανάλογους ανθρώπους της κατηγορίας τους». Γέροντας Παϊσιος

Για τα μυρμήγκια :
Βλέποντας το dvd για τα μυρμήγκια και διαβάζοντας γι`αυτά από την παιδική εγκυκλοπαίδεια εντοπίσαμε τις ομοιότητες τους με τις μέλισσες ως προς την οργάνωση της φωλιάς, την εργατικότητα και την μεθοδικότητα. Τα παιδιά συμπέραναν οτι οπωσδήποτε οι μέλισσες και τα μυρμήγκια μπορούν να γίνουν πολύ καλοί φίλοι γιατί..ταιριάζουν σε πολλά!!! Διαβάσαμε και δραματοποιήσαμε τους μύθους του Αισώπου “Ο Τζίτζικας και ο Μέρμηγκας” και ” Το μυρμήγκι και το περιστέρι”. Μάθαμε έναν μύθο που λέει πως το μυρμήγκι ήταν κάποτε άνθρωπος πολύ άπληστος, που ο Δίας τον μεταμόρφωσε σε μυρμήγκι για να τον τιμωρήσει, μα αυτός ακόμα να βάλει μυαλό.. Χορέψαμε το τραγούδι ” Που πας αφέντη μέρμηγκα”. Ανακαλύψαμε πολλές μυρμηγκοφωλιές στην αυλή μας και παρατηρήσαμε τα μυρμήγκια.

Κάποιες από τις εργασιούλες μας σε φάση προσχεδίου…

“Καλύτερα κυρία να είμαστε σαν τις μέλισσες και τα μυρμήγκια αντί να είμαστε σαν τις μύγες και τους τζίτζικες” είπε σοφά η Μιχαέλα και χαμογέλασα ως τ`αφτιά!

Ζήταγα η δασκάλα επί μια εβδομάδα 2 βρασμένα αβγά… ξαναζήταγα… ζήτημα να μου έφεραν τα 5 παιδιά στα 22. Έβρασα τότε μόνη μου καμιά 15αριά και τους τα πήγα. Όχι τίποτ`άλλο αλλά  έρχονταν τόσες μέρες παραπονεμένα πως η μάνα δεν τα πιστεύει και δεν τους δίνει.
Και περάσαμε σούπερ!!! Τα φτιάξαμε σύμφωνα με τη νεοανακαλυφθείσα μέθοδο (βιντεάκι του πρόσφατου ποστ). Και ήταν πραγματικά εύκολο ώστε τα καταφέραμε ..σχεδόν όλοι. Γιατί ο μικρός τύραννος όχι απλά αγνόησε όλες τις οδηγίες, αλλά ξεφλούδισε και έφαγε το πρώτο αβγό κι ύστερα ξεφλούδισε και ΟΛΟ το δεύτερο αρχίζοντας να κολλά τις χαρτοπετσέτες κατευθείαν στο ασπράδι Κρίμα που δεν έχω σχετική φωτογραφία!!
Αύριο μετά τη μικρή μας γιορτούλα, τα παιδιά θα πάρουν τα καλαθάκια τους με το πασχαλινό αβγό και σοκολατίτσες. Θα τα γεμίσουμε οι δασκάλες πρωί-πρωί για να`ναι έτοιμα πριν φτάσουν τα πιτσιρίκια!

Και του χρόνου με υγεία!!!!!!